Hindostaans & Queer

‘Maar jij ziet er helemaal niet gay uit!’

Om te beginnen, wat is sekse?
Sekse is het geslacht waar je mee bent geboren. Dat kan als jongen of als meisje en soms worden babys geboren met een intersekse conditie. Dan kan het zo zijn dat het geslacht vanaf de geboorte nog niet helemaal duidelijk is. Vroeger werd er al vrij vroeg na de geboorte gekozen om van zo een baby een jongen of meisje te ‘maken’, maar tegenwoordig wordt er vaak gekozen om hier nog even mee te wachten om te zien welke genderidenteit iemand heeft wanneer die wat ouder is.

Genderidentiteit is het gevoel van man-zijn of vrouw-zijn of geen van beide. Dit is een gevoelsbeleving, die vaak voor de geboorte in onze hersenen worden bepaalt. Wanneer wist je van jezelf dat je een jongen of meisje bent of anders? Wist je dit ooit wel of is dit tijdens je opvoeding door je omgeving voor je bepaald? Heb je er weleens over nagedacht dat je hier iets in te kiezen hebt? Misschien voel jij je voornamelijk man of voornamelijk vrouw, maar niet honderd procent of niet alle dagen van de week. Wie bepaalt wat mannelijk en wat vrouwelijk is? Mannelijkheid en vrouwelijkheid zijn eigenlijk sociale afspraken die tijd- en cultuurgebonden zijn. Denk er maar eens over na: in sommige Afrikaanse culturen dragen mannen make-up en rokken, maar ook iets dichterbij huis in Schotland kent men de kilt (rok voor mannen). Ook zien we de laatste tijd in de Westerse cultuur een verschuiving van genderrollen: het dragen van make-up bij jongens en het dagelijks sportief kleden van meisjes is iets wat mainstream is.

Enkele genderidentiteiten:
– Transgender: Iemand die bij de geboorte een gender kreeg aangewezen dat niet bleek te kloppen met hoe de persoon zich van binnen voelt.
– Cisgender: iemand die bij de geboorte een gender kreeg aangewezen dat klopt met diens gevoel.
– Non-binair: ‘een non-binair persoon is iemand die zich niet thuis voelt in de binaire gendercategorieën man of vrouw en zich beter voelt bij een andere, niet-binaire, genderidentiteit. Dit uit zich soms in de genderexpressie, door mannelijke en vrouwelijke kenmerken te combineren of net te verwerpen. Genderidentiteit en genderexpressie zijn echter niet per definitie met mekaar verbonden. Je kan iemands genderidentiteit niet altijd aflezen van hun genderexpressie’.
Non-binair is een paraplubegrip. Er zijn verschillende termen voor genderidentiteiten die zich buiten het binair gendermodel stellen; “genderqueer”, “gender non-conform”, “agender”, “genderfluïde”, “bigender”,… Deze genderidentiteiten hebben met elkaar gemeen dat ze zich buiten de binaire gendernorm (man-vrouw)bevinden, maar ze verschillen onderling soms subtiel van mekaar. (https://www.trans-missie.com/nl/informatie/over-non-binair/)

Seksuele oriëntatie of seksuele geaardheid, gaat over op wie je verliefd wordt: jongens, meisjes, allebei of het maakt jou niks uit?
– Homoseksueel: man die verliefd wordt op mannen
– Lesbisch: vrouw die verliefd wordt op vrouwen
– Biseksueel: iemand die op de eigen gender en andere genders valt
– Panseksueel: iemand die zich aangetrokken voelt tot iemands persoonlijkheid, ongeacht de sekse.

Genderexpressie is de manier waarop jij jezelf laat zien. Kleed jij je voornamelijk als man of als vrouw? Kijk jij niet naar wat mannelijk of wat vrouwelijk is en uit jij jezelf zoals jij dat fijn vindt, zonder te kijken naar de hokjes van man/vrouw.

Van mensen met een bepaalde seksuele geaardheid wordt vaak gedacht dat iemand ook een bepaalde genderidentiteit heeft, bijvoorbeeld een lesbische vrouw die zich ook meer mannelijk voelt dan niet-lesbische vrouwen. Ook wordt vaak gedacht van een mannelijke vrouw of vrouwelijke man, dat deze persoon op hetzelfde geslacht valt. Dat kan, maar dat hoeft natuurlijk niet altijd zo te zijn.

Ik hoor je nu al denken: ‘maar hoe kan het dan, dat veel homo’s zich zo vrouwelijk uiten?’ Dat zal ik je vertellen: omdat dit mannen zijn, waarvan hun genderexpressie niet in het hedendaags maatschappelijk hokje van man valt. Deze mannen vallen sneller op dan homoseksuele mannen, die zich wel identificeren met de genderidentiteit van man.

Als LHBTI’er val je vaak al buiten de standaard maatschappelijke hokjes van gender- en geaardheid. Het is hierdoor makkelijker om buiten de lijntjes te kleuren van de maatschappij, omdat jij je hier meer bewust van bent dan de mainstream. Als LHBTI’er loop je sneller tegen onzichtbare muren van opgedrongen maatschappelijke rollen aan. Je bent je meer bewust van deze muren, waar heteroseksuelen zich bevinden. Als je al niet binnen deze onzichtbare muren valt, waarom zou je het dan proberen? Waarom en voor wie?

Heb je vragen over ‘de astronaut’? Zou je een keer uitleg of voorlichting willen hierover neem dan gerust contact op via contact@hindostaansenqueer.nl

missie

Bevorderen van acceptatie en emancipatie van Hindostaanse queer mensen
Rolmodellen presenteren;
Steun bieden aan Surinaams-Hindostaanse queer mensen door middel van een platform, waarop ze kunnen zien en lezen dat ze niet alleen en/of de enige zijn;
Representatie bewerkstelligen van Hindostaanse queer mensen;
Informatie verschaffen over queer zijn met een Surinaams-Hindostaanse achtergrond;
Community opbouwen waar mensen trots op kunnen zijn
Bestaansrecht geven aan de volledige identiteit(en) van Hindostaanse queer mensen

Riyaz van wegberg

Wie ben je

Kan je jezelf voorstellen? Wat is je volledige naam, hoe oud ben je, waar woon je etc.?
Mijn volledige naam is Riyaz Irfaan van Wegberg. Ik ben in Den Haag geboren en getogen. Ik heb ook in Den Haag mijn studie huidtherapie gedaan.

Wat doe je in het dagelijks leven?
In het dagelijks leven doe ik een hoop: ik ben coördinator bij “The Hang Out 070”, dat is een organisatie voor biculturele queers. Ik probeer activiteiten te organiseren om de community te ondersteunen, het is dus echt gericht op de community. Daarnaast werk ik als zzp’er en geef ik trainingen en projectworkshops. Ook maak ik een podcast genaamd ‘Spectrum’, dat gaat over de queer-ervaring. Verder ben ik ook youtuber.

Wie zijn de belangrijkste mensen in jouw leven?
Dat zijn mijn huisgenoot en mijn beste vriend waar ik samen mee door dik en dun ben gegaan. Daarnaast mijn partner Jay, dat is echt mijn schatje, mijn steun en toeverlaat. Ook mijn andere queer vrienden zijn belangrijk voor mij. Wij zijn samen echt een queer-click, een bende van ellende haha. Zij zijn allemaal mensen die mijn queer-familie zijn en waar ik ook echt volledig mijn authentieke zelf kan zijn. Mijn queer-familieleden zijn het belangrijkst voor mij, omdat ik altijd heel veel van ze leer. Ze cheerleaden en steunen mij, maar ze zijn ook kritisch en daarmee houden ze mij scherp. We zijn allemaal actief in de queer gemeenschap en hebben allemaal wel dingen meegemaakt, waardoor we elkaar goed snappen.
Met mijn eigen familie voel ik die klik niet zo, zoals ik die wel voel met mijn queer familie. Mijn eigen familie is heel erg hetero-normatief en praten over hele andere onderwerpen, dan waar ik mij mee bezig houdt, bijvoorbeeld over huizenprijzen. Als ik wil praten over onderwerpen die mij interesseren zoals polyamorie, dan snappen ze dat niet. Ze accepteren het wel en vinden het bijzonder, maar je wilt niet continue dat je bijzonder bent. Je wilt gewoon ergens bij horen, ergens waar je je thuis voelt. Ik zie ze dus wel, maar ik zal eerlijk zijn dat het niet mijn prioriteit heeft. Het is mijn bloedfamilie, maar mijn queer familie is veel belangrijker en waardevoller voor mij.

Wanneer wist je van jezelf dat je queer bent?
Toen ik ongeveer een jaar op twaalf was ben ik er op een misschien onconventionele manier achter gekomen, namelijk door het internet. Ik merkte dat ik meer interesse had voor de mannen dan voor de vrouwen. Uiteindelijk keek ik alleen nog maar naar mannen en niet meer naar vrouwen. Ik wist wel direct dat het ‘verkeerd’ was, maar ik wist ook dat ik zo was. Ik heb dit geheim gehouden vanaf mijn twaalfde tot aan mijn achttiende en toen kwam ik uit de kast.
Als queer-kind leerde ik al heel snel dat sommige dingen verkeerd waren. Dat kwam niet doordat mijn ouders religieus of streng waren, maar toch wist ik dat dit niet het plan was dat mijn ouders voor mij voor ogen hadden. Ik dacht in het begin dat ik biseksueel was, zodat de optie nog open bleef dat ik ooit nog met een vrouw zou kunnen zijn en dus weer ‘normaal’ zou kunnen zijn.
Sinds 2018 ben ik mezelf queer gaan noemen in plaats van gay, omdat ik af en toe ‘gender-nonconforming’ ben. Dat betekent dat ik mij niet altijd aan de genderrollen van de maatschappij hou. Ook heb ik wat ervaring gehad, waardoor ik mezelf ben gaan af vragen of in biseksualiteit misschien ook niet wat zit voor mij. Dus dat is nog een ontdekkingstocht voor mij en met de term ‘queer’ valt dit allemaal onder één noemer voor mij.

Hoe ga je om met je seksuele- en/of genderidentiteit en hoe is dat zichtbaar voor anderen?
In denk dat het zichtbaar is in het werk dat ik doe en in de dingen die ik deel op social media. Ik weet niet of het per se zichtbaar is in mijn uiterlijk en in mijn gedrag, maar ja dan komen we meteen op de vragen: ‘wat is queerness en wat is queer-gedrag?’ Is het queer dat ik als man vrouwelijk gedrag vertoon of is dat gewoon mezelf zijn? Want de definitie van een man wordt vaak ook in een bekrompen hokje gezet. Dus ik denk en mag hopen dat dat niet de pijler is waarop dat zichtbaar is. Ik gebruik in het werk dat ik doe mijn eigen identiteit om mijn kracht uit te halen en een verhaal te vertellen.

Kan je beschrijven hoe jouw queer-zijn jouw relaties heeft gevormd en hoe het jouw leven heeft gevormd?
Als je queer bent komt je veel in contact met bepaalde leuke concepten zoals polyamorie, of non-hiërarchische relaties. Non-hiërarchische relaties gaat ervan uit dat je een vriendschap en romantische relaties op hetzelfde niveau ziet. Praktisch betekent dit dat wanneer je een relatie hebt, je niet meteen je vriendschappen minder gaat zien. Als je queer bent en je bezig houdt met queerness, dan leer je over polyamorie en non-hiërarchische relaties. Je leert over jezelf in relatie tot de wereld. De banden die ik opbouw met mensen die tot de queer-community behoren scheppen automatisch een positieve binding, omdat je veel gemeenschappelijke factoren hebt. Dat gevoel hebben mensen vaak wel bij mij: ze weten dat ze bij mij welkom zijn. Ze weten dat ik er voor hen ben en voor ze zal strijden. Ik zal voor mensen strijden, die niet per se zoals ik zijn: ik zal voor transrechten strijden, zij strijden weer tegen racisme voor mij. Die intersectionaliteit zorgt ervoor dat die relaties automatische gevormd worden op basis van liefde en wederkerigheid. Ik denk dat queerness op deze manier mijn relaties heeft beïnvloed.
Omdat ik zo in mijn waarheid leef is de keerzijde dat ik mij niet zozeer thuis voel bij mijn familie, ik vind het gauw saai. Ik wil geen leven leiden die moet voldoen aan een perfect beeld of een leven leiden die gebaseerd is op het voorzetten van de familienaam. Het leven heeft voor mij veel meer te bieden dan dat. Ik heb het geluk dat mijn familie veel bewondering heeft voor alles wat ik doe en hoe ik in het leven sta, maar ik kan mij voorstellen dat dat niet bij iedereen altijd het geval is.

Wat is jouw link met de Hindostaanse gemeenschap?
Ik heb een Surinaamse achtergrond, best een gemengde. Mijn moeder is Hindostaans moslim, dan heb je net een wat andere insteek dan iemand die Hindostaans en Hindoe is. Bij mijzelf merkte ik dat andere mensen de Hindostaanse identiteit op mij geprojecteerd hebben, maar dat ik dat niet per se zo erg vindt. Ik heb mijzelf vroeger namelijk altijd als Surinaams gezien in plaats van Hindostaan. Ik heb zien gebeuren dat er meer Hindostaanse mensen in de queer community kwamen, die zich meer uitspraken en die zeiden tegen mij: jij bent ook een van ons of jij bent ‘desi-queer’. Normaliter stond ik er niet zo bij stil, maar ik vond het ergens ook wel fijn. Ik heb creools bloed, maar ik zie er niet creools uit. Ik heb Nederlands bloed, maar zie er ook niet Nederlands uit. Heel veel mensen denken dat ik Arabisch ben, omdat ik ook een beetje een Arabische naam heb. Doordat ik andere Hindostaanse queers tegen kwam en zij mij als een van hen zagen, ben ik mijzelf gaan realiseren dat ik er inderdaad ook onderdeel van ben. Niet volledig, maar er zijn veel overlappen in gebruiken. Ik heb mij de laatste tijd open gesteld voor het hindoeïsme en voel daar verbondenheid mee.

Welke problemen denk je dat specifiek zijn voor Hindostaanse queer mensen t.o.v. queer mensen met een andere etnische achtergrond?
Ik denk dat je een groot verschil kunt maken tussen witte queers en gekleurde en zwarte queers. Binnen de Hindostaanse gemeenschap is er een vorm van anti-blackness, waardoor Hindostaanse queers op een bepaalde manier worden geforceerd om mee te doen met witheid. Als ze daarom uit de kast komen hebben ze ook een heleboel koloniaal denken uit te pakken en ook nog een heleboel homofobie om uit te pakken. In de Hindostaanse gemeenschap wordt heel erg de nadruk gelegd op trouwen. Ik keek vroeger nooit naar Bollywood films, maar sinds ik mijn partner Jay ken, heb ik samen met hem naar een paar Bollywood films gekeken. Ik snap nu waar mijn behoefte om een hele grote bruiloft te hebben vandaan komt. Als je niet monogaam bent of niet de financiële middelen hebt, dan zijn er wel veel verwachtingen vanuit de Hindostaanse gemeenschap waar je niet aan kunt voldoen. Ik denk dat ieder kind de ouders trots en blij wil maken, zeker als Hindostaan. Ik denk dat het schuldgevoel naar je ouders toe groot is als je die verwachtingen niet waar kan maken. Acceptatie van homosekualiteit wordt door Hindostanen vaak gezien als iets van witte mensen en niet van gekleurde mensen. Onze relatie tot kleur is ingewikkeld. Ik denk dat dat heel specifiek voor Hindostaanse gemeenschap is. Er zijn namelijk ook allerlei verschillende huidskleuren binnen de Hindostaanse gemeenschap. Dat maakt het een ingewikkelde zoektocht naar kolonialisme, voormalig Brits-Indie, het evenaren van witheid etc. Deze factoren in relatie tot de intersectie queerness maakt het heel specifiek.

Welke voordelen zitten er aan een queer Hindostaanse identiteit?
Lekker eten haha
Als je ver terug kijkt naar de Hindostaanse gemeenschap of eigenlijk de cultuur, dan is er een waardevolle bron te krijgen op het gebied van seksuele variatie/vrijheid en gendergeloof. De Hindoestaanse gemeenschap wordt in Nederland gezien als de voorbeeldmigranten. Er wordt er vanuit gegaan dat ze geen anti-blackness meemaken en dat scheelt soms, maar maakt het ook des te ingewikkelder als je er wel achter komt. Bij het ontmoeten van een andere Hindostaanse queer persoon is dan vaak een diepe en oprechte verbondenheid.

Welke overeenkomsten zie jij tussen queer Hindostanen en queer mensen van andere etnische achtergronden?
Er vanuit gaande dat met andere etnische achtergronden wordt bedoeld niet-wit is er altijd een gemene deler, namelijk racisme. Dit is iets wat door alle mensen in Nederland wordt ervaren die een niet-westerse achtergrond hebben. Er zijn ook mensen met een niet-westerse achtergrond die zeggen dat ze geen racisme ervaren. Dat maakt het lastig.
Een andere gemene deler is de rol en waarde die familie en cultuur in iemands leven speelt.
Wat ook een gemene deler is, is dat de educatie over queerness in relatie tot onze culturele context vaak mist. Volgens het westers narratief moet je als queer persoon een coming out hebben gehad, terwijl het in veel niet-westerse culturen heel normaal is om in de kast te blijven en eruit te komen wanneer jij dat ok vindt, wanneer je een partner hebt of misschien wel nooit. En wie zijn wij dan met onze westerse visie dat iemand uit de kast moet komen, omdat dat beter zou zijn voor ons allemaal?

Waar heb je als Hindostaanse queer behoefte aan?
Dat queers bij elkaar kunnen komen, ongeacht welke culturele achtergrond iemand heeft. Waar ik ook behoefte aan heb, is dat de intersectie die ik beleef en meemaak meer belicht wordt. Dat ik dat zelf mag vertellen en zelf mag invullen. Verder heb ik ook behoefte aan bronnen, waaruit ik kan leren over mijn culturele en historische achtergrond. Daarom houd ik bijvoorbeeld als Surinamer heel erg vast aan mijn recepten, omdat er door kolonialisme heel erg is geprobeerd om te laten assimileren. Bronnen over mijn Hindostaanse achtergrond, wie wij zijn en waar we vandaan komen.
Verder heb ik ook de behoefte aan ruimte voor verdriet en lijden. Dat werkt heel erg ontladend voor emoties. Ik heb behoefte aan Hindostaanse queers die een podium krijgen om die pijn en emoties te mogen uiten en het liefst ook betaald zouden krijgen hiervoor, want dat is ook belangrijk. Financiële emancipatie is namelijk ook emancipatie. Alhoewel dat in een kapitalistisch systeem misschien niet helemaal ethisch is, maar ik hoop dat je begrijpt wat ik bedoel.
De eerste bij wie ik die ontlading heb gezien was decolonializing rituals van Fazle Shairmohamed. Daar ervaarde ik voor het eerst het ritueel. Hindostanen hebben heel veel rituelen, maar ik zou uit mijn hoofd niet echt een ritueel op kunnen noemen die ik toe zou kunnen passen. Heel veel queer mensen houden erg van astrologie, soms op niveau van een religie. Dat is een soort systeem of geloof waar mensen hun ei in kwijt kunnen. Ik heb behoefte aan Hindostaanse queer rituelen. Een queer Divali of queer Holi zou bijvoorbeeld heel mooi zijn. Er zijn bijvoorbeeld ook roze iftars. Ik denk dat het voor veel queer mensen de keuze is geweest tussen hun geloof/cultuur en queerness. Dat je queer mensen de mogelijkheid biedt om weer in contact te komen met hun geloof/cultuur. Voor veel queer mensen die geen veilige thuis situatie hebben gehad, hebben dat soort feesten nooit een mooie connotatie gehad. Ze hebben er vaak afscheid van genomen, omdat zij hun queer identiteit en culturele identiteit nooit met elkaar hebben kunnen verenigen.

Welk advies zou je de jongere versie van Riyaz geven?
Wat ik mijn jongere zelf mee zou geven is dat je ongelooflijk vaak gaat huilen van geluk en dat is dan ook gewoon prima. Je gaat in een betere situatie terecht komen. Dat dun zijn, daar wordt je ook niet altijd gelukkig van. Het is ok om niet productief te zijn. Het is ok om in de zon te liggen en de zon te voelen. Het is ok om werk te missen en even opzij te zetten. Het is ok om blut te zijn en geen geld te hebben. Liefde gaat je zoveel verder brengen, daar waar je ook naartoe wilde gaan. Het gaat je veel geluk en zaligheid brengen. Je gaat de juiste mensen om je heen hebben. Verontschuldig je niet om boos te zijn, er is ons onrecht aan gedaan en je mag een stem zijn en een plaats innemen. Het hele spectrum van emoties mag er zijn. Je gaat hoog en laag. Het is allemaal ok. Leef gewoon.

Sommige mensen kiezen ervoor om nooit uit de kast te komen. Wat zou je tegen deze mensen willen zeggen?
Ik zou tegen ze willen zeggen: ik snap het, ik zie je en ik hoor je. Misschien heb ik ooit met je in bed gelegen toen je vrouw niet thuis was ahahhahaha. Ik snap dat het moeilijk is. Er lijkt zoveel om te verliezen. Veel mensen doen het voor de kinderen of willen hun hun partner geen pijn doen.
Wij Hindostanen, gekleurde mensen, dragen generaties van pijn met ons mee. Als je bijvoorbeeld kinderen hebt, die zullen het echt wel snappen. Het is ok om te wachten tot ze uit huis zijn, je hoeft er niet voor uit te komen. Doe het wel als je daardoor meer in je waarheid zal leven. Door in je waarheid te leven wordt je gelukkiger en worden de mensen in je omgeving gelukkiger. Weet dat pijn onderdeel van leven is, net als afwijzing. Het hoort erbij. Doe het als je er klaar voor bent. Niet te vroeg en niet omdat andere mensen willen dat jij het doet. Als je dan van jezelf begint te houden, dan geef je liefde door in plaats van pijn. Dan stop jij die intergenerationele pijn. Als je het kan doen en ergens in gelooft zet die pijn dan stop en leef in je eigen waarheid. Uiteindelijk: bel mij als je je niet goed voelt. Er is altijd wel iemand die met je wil praten en je wil steunen.

Heb je nog aanvullingen of dingen die je zou willen zeggen?
Ik ben blij dat je dit doet en merk dat het mij ook goed doet. Ik wil tegen mensen die dit lezen zeggen: er is heel veel liefde out there. Ook al ben je niet rijk, heb je geen geld en ben je niet succesvol er is plaats voor je. Laat je niet gek maken.

Voor meer info over Riyaz’ werk: www.luvzworkz.nl

About me

Mijn naam is Wedica Premchand en ik ben 35 jaar oud. Begin 2020 zag ik op Instagram een oproep van de Gaykrant waarin ze vroegen of er mensen waren die hun coming-out verhaal zouden willen delen. Ik heb mijn coming-out verhaal in een notendop op papier gezet en ingestuurd naar de Gaykrant (lees mijn coming-out verhaal hier). Na het schrijven van mijn coming-out verhaal werd ik gevraagd voor een interview door HIVAN-community. In dit interview gingen we dieper in op mijn coming-out en de Hindostaanse gemeenschap (lees het volledige interview hier).

Als reactie op mijn coming-out verhaal en het interview van HÏVAN-community kreeg ik honderden reacties. Ook van Surinaams-Hindostaanse mensen uit Nederland én Suriname, die nog in de kast zaten en worstelden met hun identiteit. Dit zette mij aan het nadenken. Binnen de Surinaams-Hindostaanse gemeenschap rust er nog steeds een taboe op homoseksualiteit. Ook is er weinig representatie van Hindostaanse queer mensen. Een platform voor Surinaams-Hindostaanse queers en hun bondgenoten is er niet.

Ik bedacht mij dat ik iets wilde betekenen voor Surinaams-Hindostaanse mensen die nog in de kast zitten of er al uit zijn en hun bondgenoten. Iets waar alle aspecten van de Surinaams-Hindostaanse queer identiteit samen komen zoals cultuur, geloof, geschiedenis, queer-zijn en rolmodellen. Dit bracht mij op het idee om Hindostaans & Queer in het leven te roepen.

Lees hier over de missie van Hindostaans & Queer.

Ravy

Wie ben je

Vele kennen mij als Ravy. Ik ben een Engelstalige rapper, songwriter en schiet videoclips voor andere opkomende artiesten. Momenteel woon ik in Londen.

Wat doe je in het dagelijks leven?
Je kan mij vaak vinden in een studio, waar we nieuwe songs creëren en/of andere artiesten begeleiden en helpen met opname. Daarnaast ben ik veel bezig met video-editen.

Wat zijn je hobbies?
Videogames #TeamPlaystation

Wie zijn de belangrijkste mensen in jouw leven?
De mensen die om mij geven en supporten since day 1 en iedereen die mij tante noemt.

Queer identiteit

Wanneer wist je van jezelf dat je queer bent?
Toen ik 4 jaar was ofzo. Ik hield van ninja’s, mortal kombat, voetbal etc. en speelde nooit met meisjes, alleen als het moest. Barbies, vader moeder spelen vond ik ongelooflijk saai.

In hoeverre ben je uit de kast?
Sinds 2008 kwam ik uit de kast. Ik had een manager van 2009 t/m 2013 en van haar moest ik mijn geaardheid verborgen houden in de muziek-industrie of zeggen dat ik biseksueel ben om de interesse van de “mannen-wereld” te behouden. Gelukkig is zij mijn manager niet meer.

Hoe oud was je toen je uit de kast kwam? En hoe reageerde jouw familie erop?
Mijn zus wist het als eerst. Ik was 16 jaar toen ik het vertelde aan mijn moeder. Ze zei dat ze er een beetje moeite mee zou hebben, maar zolang ik maar gelukkig ben. Uiteindelijk vertelde ze de hele wereld met trots dat ik gay ben, voordat ik de kans kreeg om het zelf te vertellen.

Hoe heeft jouw queer-identiteit jouw leven gevormd?
Heel vaak hebben mensen het niet door dat ik queer ben. Zodra ze het weten zijn ze best verrast en vinden ze het interessant. Zo heb ik vaak stereotyperingen over de lgbtq+ community kunnen breken bij mensen. Mijn queer-identiteit speelt geen hoofdrol in mijn leven, maar ik verberg het ook niet. Hier moet ik soms wel op letten als ik bepaalde steden bezoek, waar ze niet zo vriendelijk zijn tegenover queers.

Hindoestaanse queer identiteit

Welke problemen denk je dat specifiek zijn voor Hindostaanse queer mensen t.o.v. queer mensen met een andere etnische achtergrond?
Volgens mij mag het niet geaccepteerd worden vanwege het geloof. Ook zijn families bang voor wat anderen erover zouden zeggen. Aanzien en status ligt erg hoog bij Hindoestanen en velen aanbidden nog steeds white supremacy zonder dat ze het door hebben.

Welke voordelen zitten er aan een queer Hindostaanse identiteit?
Het is rijk aan cultuur en diversiteit. Ik heb een keer opgetreden voor een evenement van “Gaysians”en was nog nooit eerder samen met zoveel queer Hindostanen op één plek. It was amazing en iets wat elke queer Hindostaan en allies moeten ervaren.

Welke overeenkomsten zijn er tussen queer Hindostanen en queer mensen met een andere etnische achtergrond?
We hebben dezelfde struggles ongeacht afkomst. We all stand up for the same thing: love

Waar heb je als Hindostaanse queer behoefte aan?
Meer Queer Hindostaanse evenementen waar we elkaar kunnen zien. Zodat niemand zich meer alleen voelt en dat er naast Black Pride ook een Desi/Brown Pride is in Nederland.

Welk advies zou je de jongere versie van Ravy geven?
Don’t overthink too much! Jij verdient ook liefde so be open to receive it. You’re worthy.

Sommige mensen kiezen ervoor om nooit uit de kast te komen. Wat zou je tegen deze mensen willen zeggen?
Zolang je die keuze hebt gemaakt voor jezelf en niet voor anderen, I can respect that choice. Maar als je je leven zo laat bepalen door je omgeving en andermans meningen, dan ga je nooit gelukkig zijn in het leven en your own happiness is what matters the most. Choose wisely

Heb je nog aanvullingen of dingen die je zou willen zeggen?
Happiness comes from within. Niemand kan dit voor je regelen behalve jij zelf. Make this lifetime count by becoming your best self to live a happy life by your own rules. Als iedereen dit zou doen, imagine what a beautiful world we would live in.

lesbian visibility day

26 april 2020 is het Lesbian Visibility Day. Voordat ik gevraagd werd om deze blog te schrijven, had ik nog nooit gehoord van Lesbian Visibility Day. Ik heb het opgezocht en kwam erachter dat dit een dag is waarop de zichtbaarheid van lesbische vrouwen centraal staat, precies zoals de naam eigenlijk al zegt. Zichtbaar jezelf kunnen zijn is niet voor iedereen vanzelfsprekend. In maar liefst 46 van de 193 landen in de wereld die lid zijn van de NAVO, is het als vrouw strafbaar om seks te hebben met een andere vrouw (ILGA, 2019). Veel lesbische vrouwen blijven hierom vaak liever onder de radar, want zichtbaar worden kan negatieve gevolgen met zich meebrengen.

Begin dit jaar werd ik door een documentairemaker benaderd om mee te werken aan een documentaire over homoseksualiteit binnen de Hindostaanse gemeenschap. Ik ben zelf Hindostaanse en lesbisch. In de documentaire zouden mijn coming-out-proces en die van andere Hindostaanse LHBTI’ers centraal staan. Ik vond het spannend en tegelijkertijd leek het mij ook heel erg leuk. Het was van belang dat ook onze familieleden hun verhaal zouden doen in de documentaire. Na een oriënterend gesprek met de documentairemaker ging ik naar mijn familie toe om te vragen of ze er aan mee wilden werken. Mijn familie had mij gedurende mijn coming-out erg gesteund. Ik verwachtte wat kritische vragen over het maken van een documentaire, maar verder niks. Tegen mijn verwachting in, zag mijn familie het helemaal niet zitten om aan een project mee te werken met zo’n groot bereik. De bedoeling was namelijk dat de documentaire in Nederlandse bioscopen en filmhuizen zou worden vertoond. Mijn familie accepteert mij volledig, maar wilde niet dat mensen op straat mij zouden gaan herkennen als de Hindostaanse lesbienne. Ze vroegen zich af of ik na het uitkomen van de documentaire nog wel veilig over straat zou kunnen. En als mijn veiligheid zou worden bedreigd, wie zou mij dan kunnen beschermen? Zou ik niet belaagd (kunnen) worden, bijvoorbeeld door extremistische Hindoes in Nederland? Ik had zelf ook wat vragen: zou ik nog vrij kunnen reizen naar alle landen van de wereld? Zou ik nog in aanmerking komen voor een visum van een land waar homoseksualiteit verboden of zelfs strafbaar is? Wat zou mijn zichtbaarheid voor gevolgen hebben, niet alleen voor mij, maar ook voor mijn familie?

Het waren allemaal vragen waar ik het antwoord niet op wist. Ik kon mijn familie niet geruststellen in hun bezorgdheid. Het waren namelijk scenario’s die ik niet kon uitsluiten en waar ik ze geen garantie op kon geven dat het niet zou gaan gebeuren.

Door alle vragen van mijn familie realiseerde ik mij, dat zij voor het eerst geconfronteerd werden met de gevolgen van mijn zichtbaarheid als lesbische vrouw. Sommige gevolgen die voor mij, na mijn coming-out mijn dagelijkse realiteit zijn geworden. Dat ik bij een nieuwe ontmoeting de persoon altijd ‘scan’ of het emotioneel veilig genoeg voelt om te vertellen dat ik op vrouwen val. Dat ik er áltijd over na moet denken of ik op straat hand-in-hand durf te lopen of een kus durf te geven in het openbaar. Lesbische vrouwen durven niet altijd zichtbaar te zijn en die zichtbaarheid is juist zo belangrijk. Want als er meer zichtbaarheid is van lesbische vrouwen, dan durven ook andere lesbische vrouwen of vrouwen die nog in de kast zitten zichtbaar te worden.

De documentaire is niet door gegaan, omdat medewerking van mijn familie een vereiste was. Desondanks wil ik mijzelf na al die jaren van onzichtbaarheid, wel zichtbaar maken. Ik hoop dat het andere mensen zal helpen in hun proces van zichtbaar worden en zichzelf kunnen zijn.

Wedica Premchand