Kan je jezelf voorstellen?
Mijn naam is Jason Gafar, ik ben 24 jaar oud en woon in Rotterdam. De belangrijkste mensen in mijn leven zijn mijn zus, moeder en een aantal van mijn beste vriendinnen. In het dagelijks leven werk ik als make-up artist. Make-up is een hobby van mij en ik ben blij dat ik van mijn hobby mijn beroep heb kunnen maken. Ik heb meegedaan aan het tv-programma ‘GlowUP’, dat te zien is op ‘Videoland’. Daarin streden tien veelbelovende make-up artiesten om verkozen te worden tot de beste. Ik ben in de eerste twee afleveringen te zien. Het was een leuke ervaring en ik heb er heel veel van geleerd.
Hoe identificeer jij je als je kijkt naar LHBTI+?
Ik identificeer mij als gay en ben sinds een jaar of zes volledig uit de kast. Eigenlijk voelde ik mij altijd al wel anders, maar ik was een jaartje of veertien toen ik er echt een naam voor had.
Hoe oud was je toen je uit de kast kwam? En hoe reageerde jouw familie erop?
Op mijn veertiende ben ik uit de kast gekomen bij mijn familie, maar dat ging niet zoals gepland. Mijn familie vond het heel moeilijk om het te accepteren. Ik ben toen weer terug de kast in gegaan, soort van terug de kast in geschrokken. Op mijn 18e was ik zo ontzettend ongelukkig. Ik moest voor mijzelf kiezen en heb toen tegen mijn familie gezegd: ‘als jullie deel willen uitmaken van mijn leven, dan zullen jullie mij moeten accepteren en achter mij moeten staan. Ik ben altijd eerst Jason, voordat ik een van mijn andere labels ben’. Het was niet makkelijk voor mij en voor mijn familie. We zijn samen in gezinstherapie geweest en we hebben heel veel met elkaar gesproken. Dat heeft geholpen. Het heeft een tijdje geduurd, maar nu kan ik mij geen betere familie voorstellen: ze staan nu 100% achter mij en alle keuzes die ik maak.
Hoe heeft jouw queer-identiteit jouw leven gevormd?
Vanaf het moment dat ik voor mijzelf heb gekozen ben ik op alle fronten van mijn leven voor mezelf gaan kiezen. Dat heeft ervoor gezorgd dat ik mij nu lekker in mijn vel voel en mij comfortabel voel bij alles wat ik doe. Bijvoorbeeld de manier waarop ik mij kleed of mijn studiekeuzes, maar ook de carrièrekeuze die ik heb gemaakt. Als je kiest voor je eigen geluk, dan is dat iets wat niemand je kan afnemen.
Door mijn persoonlijke strijd, vind ik het erg belangrijk dat mensen zich veilig voelen bij mij. Ik sta altijd klaar voor mensen als ze ergens over willen praten. Dat is namelijk iets dat ik zelf erg heb gemist in mijn leven, vooral in de periode dat ik het heel moeilijk had.
Op straat heb ik vaak meegemaakt dat ik op een vervelende manier ben nageroepen of ben uitgescholden. Ook heb ik een keertje gehad dat ik ben aangevallen door een groep jongens op straat, dat was heel naar en het tekent je.
Welke problemen denk je dat specifiek zijn voor Hindostaanse queer mensen tov queer mensen met een andere etnische achtergrond?
Binnen de Hindostaanse gemeenschap gaat het vaak om reputatie en familie eer, die niet mag worden geschonden. Ik denk dat het voor de Hindostaanse oudere generatie heel lastig is om zich daar overheen te zetten en zich te beseffen dat iemands geluk groter is dan welke reputatie dan ook. Aan de andere kant denk ik dat Hindostanen het ten opzichte van andere bevolkingsgroepen iets makkelijker hebben. Er zijn namelijk Hindostanen die openlijk queer (kunnen) zijn binnen hun familie. Dat zie je in bepaalde niet-westerse culturen in Nederland eigenlijk helemaal niet. Daar is homoseksualiteit nog altijd zwaar taboe en kan niemand openlijk queer zijn, in geen enkele familie. Ten opzichte van die culturen aan de ene kant en de Nederlandse cultuur aan de andere kant, zitten Hindostanen een beetje in het midden qua acceptatie en openheid binnen de eigen gemeenschap.
Welke overeenkomsten zie jij tussen queer Hindostanen en queer mensen van andere etnische achtergronden?
Ik denk de struggles die te maken hebben met (acceptatie door) familie. In elke familie is er in meerdere of mindere mate sprake van non-acceptatie. De ene familie accepteert het een beetje en de andere helemaal niet. Dat verbindt ons wel heel erg met elkaar, omdat we van elkaar weten wat we meemaken. Openlijk kunnen praten over je struggles en je verhaal met elkaar delen is zo belangrijk voor je eigen verwerking en heling. Op die manier kunnen we het misschien toch ook wel makkelijker maken voor de volgende generatie die dit moet meemaken. Het is niet iets wat makkelijk opgelost is, want ook binnen de jongere generatie zijn er genoeg mensen die er geen open mindset voor hebben.
Waar heb je als Hindostaanse queer behoefte aan?
Vanuit de gemeenschap heb ik behoefte aan meer acceptatie, maar ook dat mensen het idee los laten: ‘als mijn eigen kind maar niet gay is’. Het is heel giftig om zo te denken, want waarom zou het moeten uitmaken wiens kind het is? Het is en blijft ten eerste nog steeds een mens! Ik denk dat het heel belangrijk is dat mensen dat gaan inzien en meer vanuit die gedachtegang gaan leven. Dat zal vooral veel meer positiviteit brengen binnen de gemeenschap, maar ook in mensen hun leven. Het kan iemand zo belemmeren om niet te kunnen zijn wie ze willen zijn. Je hoort genoeg verhalen over mensen die zo in de knoop zitten met zichzelf, dat ze er een einde aan willen maken. Ik persoonlijk heb daar ook mee gestruggled voordat ik uit de kast kwam.
Welk advies zou je de jongere versie van Jason geven?
Het leven is moeilijk en doet soms heel veel pijn, maar laat jezelf niet uit het veld slaan. Het wordt uiteindelijk beter. Zolang jij je omringt met mensen die jou lief hebben voor wie je bent, dan zal je er echt wel komen. Het belangrijkste waar je mee moet beginnen is van jezelf te leren houden en dingen te doen waar jij gelukkig van wordt.
Sommige mensen kiezen ervoor om nooit uit de kast te komen. Wat zou je tegen deze mensen willen zeggen?
Leef zoals jij wil leven, want het is jouw leven en je mag er wezen. Denk niet teveel na over wat mensen over je zullen denken en vinden, want mensen zullen altijd wat vinden. Als je geluk hebt zal het misschien wel meevallen, het hoeft niet altijd negatief te zijn. Belangrijkst is dat jij je hart op de juiste plek hebt zitten, dat je lief hebt en dat je er het beste van maakt. Niet alleen voor jezelf, maar ook voor de generaties die nog komen.
Heb je nog aanvullingen of dingen die je zou willen zeggen?
Mensen mogen altijd naar mij toe komen of mij een berichtje sturen als ze hun hart willen luchten. Ik ben er om naar ze te luisteren. Op mijn instagram @JasonGafar benoem ik ook regelmatig dat mensen mij een berichtje mogen sturen als ze ergens mee zitten. Het komt weleens voor iemand mij benaderd. Ik probeer dan echt te luisteren en de tijd te nemen voor de persoon. Ik vind het fijn als mensen zich op hun gemak voelen bij mij en als ik een positieve impact kan hebben op iemands leven, dat doet mij goed.
Met de make-up die ik op werk doe, probeer ik ook een bijdrage te leveren. Make-up kan mensen helpen zichzelf in de spiegel te gaan zien, zoals ze zich van binnen daadwerkelijk voelen. Dat kan een positieve impact te hebben op mensen hun leven en dat is mijn streven.
Hindostaans & Queer 