Hindostaans, Queer en Islamitisch


Over de auteur:

Firie is mijn pseudoniem. For what it’s worth: mijn voornaamwoorden zijn zij/haar.
Door de aard van de column voel ik mij fijner bij een naam die bij de meeste lezers geen belletje zal doen rinkelen. ‘Firie’ betekent in het Sranantongo: ‘gevoel’. Het gevoel is onze krachtigste tool, vandaar.  

De Islam stond centraal in het gezin waar ik geboren ben. In de tijd dat ik opgroeide was er nauwelijks ruimte om kritische vragen te stellen over het geloof, laat staan om me ervan te distantiëren. Vol (existentiële) vragen keek ik om me heen, zoekend naar antwoorden op mijn levensvragen binnen andere religies. Gelijktijdig met deze ontwikkeling liep er een realiteit waarin ik er als puber achter kwam dat ik zowel meisjes als jongens interessant vond. Wat mij betreft was er niet zoveel aan de hand, de ontdekking voelde voor mij als doodnormaal. De echte shock zat in de reactie van mijn omgeving. Zij hadden het er vele malen moeilijker mee dan ikzelf. Ik was me niet echt bewust van de impact van mijn queer zijn – als Hindostaans meisje – op mijn naasten.

Natuurlijk voel je op een gegeven moment wel dat de wereld je als ‘anders’ ziet, maar om er als puber van uit te gaan dat je uitsluiting zult ervaren is eigenlijk best gek. Dus dat deed ik niet – maar ik voelde het wel. Ik voelde hoe enorm teleurgesteld mijn ouders waren, hoe het een wig dreef tussen hen. De spanning in ons gezin was sowieso al jaren voelbaar, maar nu werd het tastbaar. Mijn coming out op mijn 14e was olie op het vuur. Het was als een hele emmer vol druppels op een al veel te lang gloeiende plaat. En dus barstte de bom. Ik voelde me immens schuldig. Alsof ik de reden ben geweest van de scheiding. Van het uiteenvallen van ons gezin. De scheuren waren er al jaren, maar daar sprak niemand over. Nee, vooral niet die 35 roze olifanten in de kamer bespreekbaar maken, maar wachten, slikken, accepteren. Dat was de strategie, en volgens mij hanteren een hoop Hindostaanse gezinnen en families dit nog steeds.

Voor mij betekende dit dat ik moest liegen over waar ik heen ging, met wie en waarom. Maar liegen, dat wilde ik absoluut niet! Ik wilde open zijn, eerlijk zijn, transparant – waarden die mijn volwassen Ik heel hoog heeft zitten. En, let’s be honest: als puber zoek je de grenzen op. Je duwt en schopt tegen dingen aan om op deze wijze je eigen identiteit, je eigen Ik, te ontdekken. Bovendien is mij geleerd: al is een leugen nog zo snel, de waarheid achterhaalt hem wel. Dus… Ik wilde eerlijk zijn. And I was. Maar, mijn cultuur ook. De Hindostaanse cultuur, de islamitische cultuur, de straatcultuur – alle culturen leerden mij hetzelfde. Queer zijn is taboe. Op school, in de grote religies, binnen de familie. Alles en iedereen leek dezelfde kant op te wijzen: de hel. 

To be continued… I promise. 

Warme groet, 

Firie

Geen Afscheidskus maar een Knuffel

‘Jong en verliefd in een grote stad, we hebben echt veel geluk.’

Negen dagen samen. Jong en doelloos, maar die dag hadden we weer iets vervuld. Een dag gespendeerd in de stad. Dé stad. Den Haag. Het was rond een uur of zes. Ik moest bijna naar huis want aan mijn ouders had ik verteld op werk te zijn. Mijn shift was een uur geleden al afgelopen. ‘Ik moest overwerken’ herhaalde ik in mijn hoofd, zodat ik de zin thuis niet zou vergeten. We zaten op het voetstuk van een standbeeld te midden van het kruispunt van het drukke Spui van Den Haag. ‘Jong en verliefd in een grote stad, we hebben echt veel geluk’, zei mijn vriendin. De stad, Den Haag. Een stad waar een tiental mensen je in slechts acht uur van top tot teen bekijkt – eerst naar onze handen, die in elkaar verwikkeld zijn. Dan onze gezichten, één voor één. We worden opgenomen in hun passerende observatie, ingeprent in hun gedachten, ze vinden ons vies, denk ik, maar ons vermijden met hun ogen, zodat het brein de walging later niet zal terugroepen, doen ze niet – natuurlijk niet, ze moeten toch iets van een visueel voorbeeld hebben om hun haat aan te wakkeren wanneer nodig? Ook al weet ik niet zeker of dit de oorzaak, of uiting van hun haat is – dan weer naar onze handen, die ik op dit punt negen van de tien keer uit ongemak losmaak van elkaar.

Het waren niet alleen passerende blikken die we die dag kregen. We gingen schuin achter een vrouw zitten in de Dunkin’ Donuts. Net als toen we voor haar liepen en langs haar tafel heen, kregen we nu een gezicht te zien met hangende mondhoeken en wenkbrauwen vol spanning naar beneden. Een bewust boos gezicht dat mij in de ogen aankeek. Ik probeerde er niet op te letten. Niet veel later merkte ik toch op hoe ze de moeite had genomen om met gebogen nek en gezicht over haar schouder heen naar achteren te kijken met diezelfde smerige, afstotelijke blik terwijl ze staand haar tas aan het inpakken was, de half opgegeten donut terug in het doosje. Het was duidelijk dat ze haar eetlust kwijt was door ons. Blikken zijn we nu wel iets meer gewend, maar in deze eerste negen dagen van ons samenzijn was dat nog wennen – en dit was helemaal nieuw (een donut-etend wijf met zo een mismaakte blik hadden we namelijk nooit eerder gezien). Wenkbrauwen met zulke bochten naar beneden gekeerd dat ze afkeerwekkend waren. Ik snap dat ze haar eetlust kwijt was, mij bleef ook een onsmakelijk gevoel bij, na onze non-verbale interactie, mevrouw. Walgelijk. Walgelijk, toch? We hielden handen vast.

Begrijp me niet verkeerd – het was een aangename dag. Maar de blikken van afkeer die we kregen toegekeerd (in combinatie met de jongen onderweg naar het Filmhuis die tegen de lesbiennes zei ‘jullie zijn mooi, mag ik mee’, ondanks dat we blijkbaar een beetje lachwekkend waren) geeft mij altijd een onopzettelijk maar sterk gevoel van schaamte. Mij schamen voor haar liefhebben, mij schamen voor mijzelf, is een belediging naar ons beiden en de versies van onszelf die we na jaren in de miezerige duisternis van de puberteit (noem het de kast) hebben bereikt. Een tegenstrijdigheid die me na een tijd echt gek gaat maken, ben ik bang voor.

Een maand en negen dagen later zaten we in de avond in een restaurant. Wanneer de bediening langsloopt zijn we beste vriendinnen – dit is een standaardregel, we maken geen beginnersfouten meer. Dat is waar we het nieuws lazen over de man die op station Den Haag Centraal werd mishandeld vanwege zijn homoseksualiteit. Een gevoel van versteldheid overspoelde ons. ‘We moeten voorzichtiger zijn dan we denken’, zei ik tegen mijn vriendin. Als het niet erg laat is, maar wel donker, vind ik het stiekem het fijnst om handen vast te houden op openbare plekken. Er zijn minder mensen buiten en dat handen van hetzelfde geslacht in elkaar verwikkeld zijn valt minder op door de duisternis. Maar, dit was een avondje uit voor ons, net als voor de onbekende toegetakelde homoseksuele man in het artikel dat we net lazen. Misschien moeten we wat vaker in ‘bestie-modus’, besloten we toen. Onszelf beperken omdat homoseksualiteit, of openbaar liefhebben, gewelddadigheid oproept bij mensen met een brok in hun hart en overtuigingen waarvan niemand anders mag afwijken; er zijn namelijk gevolgen. Over de toegetakelde homoseksuele man en de daders van de mishandeling, lazen we nooit een vervolgbericht. Vergeten nieuws. Een naam in een artikel waarvoor je ver naar beneden moet scrollen (zijn naam bleef onbekend voor zijn eigen privacy, maar bij wijze van spreken).

De avond verliep veilig, we werden maar één keer aangesproken. Niet per se om onze geaardheid, want die weten we te verbergen, de man leek gewoon bezopen. Voordat mijn vriendin de trap afliep om naar haar ondergrondse tramhalte te gaan, belden we elkaar al. Dat is nu een standaard procedure voor ons als we laat naar huis gaan; we blijven aan de lijn. Net als de regel: geen afscheidskus maar een knuffel. Een lange omhelzing en daarna gelijk mijn oortjes in. Het donker kerkert mij niet, maar heeft me toch altijd een beetje benauwenis gegeven. De voormalige voordelen van samen zijn als de lucht zwart is zijn ons nu ontnomen. Door onze eigen verstandigheid – of door oneerlijkheid. We moeten voorzichtiger zijn dan we denken; bloeiende verliefdheid in een grote stad. Wat bitter. Maar als ik veilig op mijn deurmat sta en we blij op de avond reflecteren voordat we de call eindigen terwijl zij inmiddels ook al veilig haar kamer heeft bereikt, denk ik inderdaad: wat een geluk.

Geschreven door: Mia

Boek review

Hani and Ishu’s guide to fake dating

16/1/23 – Arson Sadhoe

Hani and Ishu's Guide to Fake Dating eBook : Jaigirdar, Adiba:  Amazon.co.uk: Kindle Store

*Deze boekreview kan spoilers bevatten*

Hani and Ishu’s guide to fake dating’ bevat alle ins en outs van fake dating. Het verhaal speelt zich af in Dublin, Ierland. We kijken mee in het leven van twee jonge meiden, Humaira en Ishita. Humaira (Hani) is van Bengaalse en Ierse afkomst en Ishita (Ishu) is van Bengaalse en Indiase afkomst. Het verhaal wordt vanuit twee perspectieven verteld. 

Je leest over de dagelijkse bezigheden van de twee meiden, en de plek waar ze de meeste tijd doorbrengen: school. 

Hani en Ishu zitten op dezelfde school, Hani is daar een van de populairste meiden. 

Als ze haar vrienden vertelt dat ze biseksueel is, geloven ze haar niet. Volgens haar vrienden kan ze niet biseksueel zijn als ze alleen relaties met jongens heeft gehad. Uit paniek verzint Hani dat ze een relatie heeft met Ishu, een meisje waar de vrienden van Hani een hekel aan hebben. Ishu doet er alles aan om te presteren op school en wil graag hoofdmeisje worden (een leiderschapsrol binnen scholen in het Verenigd Koninkrijk, waarin je je school representeerd). Ishu is alleen niet echt populair en om hoofdmeisje te worden moet je toch populair zijn. 

Als Hani aan Ishu vertelt wat er is gebeurd met haar vrienden, stemt Ishu in. Hani helpt Ishu hoofdmeisje te worden en Ishu helpt Hani zodat haar vrienden haar geloven. 

Ze beginnen gevoelens voor elkaar te krijgen, maar mensen doen er van alles aan om een gelukkig einde tegen te houden.  

Voordat je besluit om dit boek te lezen is het handig om te weten dat dit boek voorbeelden van racisme, homofobie, Islamofobie, toxic vriendschappen, gaslighting, en ouderlijke verlating bevat. 

Hoewel het boek best luchtig kan zijn, worden er ook zware onderwerpen besproken. Vraag jezelf voor het lezen van het boek af of je hier ruimte voor hebt. 

Hani en Ishu hebben twee verschillende persoonlijkheden. Hani heeft een vriendelijke, warme persoonlijkheid en is een people pleaser. Terwijl Ishu heel gedreven en ook kritisch is naar zichzelf en anderen. Door het verhaal heen zie je beide personages groeien. Hani leert meer van zichzelf te houden en haar zelf niet meer aan te passen voor anderen. Ze is omringd door een liefdevol gezin, dat haar biseksualiteit accepteert. Op school is ze als een van de weinige personen van kleur een buitenbeentje. Hani bevindt zich in een hechte moslimgemeenschap, die haar identiteit viert. Door het open queer en moslim zijn van Hani, creëert ze een plek voor andere queer moslims om zich welkom te voelen binnen de gemeenschap.

Ishu spreekt zich uit over haar gevoelens en de verwachtingen van haar ouders. Een van m’n favoriete personages in het boek is de zus van Ishu: Nik. Ze is gestopt met haar studie en gaat trouwen, ze gaat haar eigen geluk achterna en heeft een moeilijke maar liefdevolle relatie met Ishu. Nik heeft zich losgemaakt van de verwachtingen van haar ouders en in het boek lees je meer over wat voor impact dat heeft op het gezin.

Hani wordt niet geaccepteerd door haar vrienden. Als lezer van het verhaal vroeg ik me vooral af waarom Hani bevriend is met deze mensen? Tijdens het lezen van deze stukken kwamen er allerlei emoties van onbegrip en frustratie naar boven, maar hoe meer je je gaat inleven hoe meer je het begrijpt. Het is moeilijk om afstand te nemen van mensen waarmee je al jaren bevriend bent, omdat nieuwe vrienden maken voor velen enorm eng kan zijn. Aan het einde van het boek eindigde het wel op een manier, die ik kon waarderen. 

Over de schrijver

Het boek is geschreven door Adiba Jaigirdar. Adiba is geboren in Bangladesh en opgegroeid in Ierland. Ze is naast auteur van ‘Hani and Ishu’s Guide to Fake Dating’, ook auteur van: ‘The Henna Wars’ en ‘A Million to One’. In juni komt haar nieuwe boek uit: ‘The Dos and Donut of Love’. Alle boeken die ze tot nu toe heeft geschreven zijn echte Young Adult boeken. Haar boeken komen vaak voort uit ervaringen die zij zelf ook heeft gehad als een queer moslima in Ierland.

Impact van het boek

De boeken van Jaigirdar zijn een bron van herkenning en erkenning voor vele queer personen uit de Zuid-Aziatische diaspora. De groep van Hindostaanse schrijvers is relatief klein en veel van de geschreven boeken zijn vaak non-fictie. Een aantal Hindostaanse fictie schrijvers zijn: Rima Orie, Tessa Diks en Cheryl Chotkan. 

In de boeken van andere Zuid-Aziatische schrijvers kan je als Hindostaan vaak een vorm van herkenning vinden, maar toch is het soms moeilijk omdat je identiteit als persoon uit meerdere lagen bestaat en je je vaak niet helemaal herkent in een verhaal. Daarom vind ik zulke boeken voor de Hindostaanse queer gemeenschap erg belangrijk. In een boek als Hani and Ishu’s guide to fake dating kunnen velen zich herkennen. Persoonlijk kon ik me in veel delen van het verhaal herkennen. 

Raad ik het aan?

Als je van Young Adult boeken houdt, raad ik dit boek zeker aan. Het boek heeft een goede combinatie tussen luchtige onderwerpen en serieuze onderwerpen. Als we het hebben over een score geef ik het boek 4,5 ster van de 5, omdat het boek heel makkelijk is om te lezen. Het verhaal is erg leuk en herkenbaar en als je eenmaal bent begonnen wil je toch weten hoe het afloopt. Persoonlijk ben ik een hele langzame lezer, maar dit boek heb ik voor mijn doen heel snel uitgelezen. De taal die gebruikt wordt, is makkelijk te begrijpen en door de schrijfstijl kan je je helemaal inleven. Ook voor iemand die geen visuele verbeeldingen kan maken, vond ik het verhaal goed te volgen. 

Extra: 

Over mij

Arson Sadhoe (hen/hun, die/diens), is een fulltime student in Rotterdam en houdt zich bezig met allerlei onderwerpen. De focus in diens werk ligt vooral op (actuele) sociale problemen en onderwerpen die overeenkomen met hun identiteit als Hindostaanse-Nederlandse queer persoon met een beperking. In diens vrije tijd is hen graag creatief bezig, van een eigen sieradenbedrijf tot dansen. 

Vacature social media teamlid

We zijn op zoek naar een teamlid die de functie van social media manager van Hindostaans & Queer wil uitoefenen. Iemand die sterk is in taal en op schrift en handig is met social media. Je werkt nauwkeurig en hebt oog voor visuele esthetiek.

Verder is het belangrijk dat jij achter de visie en missie van de stichting staat en die weet uit te dragen naar de achterban en externen. De functie is voor minimaal een jaar, daarna kun je aanblijven of het stokje overdragen.

Wat houdt de functie van social media teamlid in?

  • Jij beheert de social media kanalen: Whatsapp groep, Facebook groep en pagina, Instagram, LinkedIn
  • Jij beheert de binnenkomende berichten op social media
  • Jij maakt een contentkalender en werkt hiervoor nauw samen met de redactie en bestuurslid Evenementen
  • Je besteedt gemiddeld twee uur per week aan deze functie
  • Jij stelt samen met het bestuur doelen op voor de engagement en bereik op social­ media en de website
  • Jij bent vaardig in het maken van flyers en sheets voor social media posts (geen must)

Wat kun je van H&Q verwachten?

  • Een bijdrage leveren aan de missie en visie van Hindostaans & Queer:
    Visie
    Hindostaans & Queer streeft naar een wereld waar Hindostaanse queer mensen vertegenwoordigd zijn en in vrijheid de veelzijdigheid van hun identiteit claimen en vieren.
    Missie
    Bevorderen van acceptatie, emancipatie en representatie van Hindostaanse queer mensen. Dit doet Hindostaans & Queer vanuit intersectionaliteit en solidariteit naar andere gemarginaliseerde groepen.
  • Werken in een gezellig team
  • Uitbreiding van je Hindostaanse queer netwerk en netwerk van queer en hindostaanse organisaties
  • Een mooie uitbreiding van je CV qua competenties op samenwerking, social mediamanagement

Ben jij de Social media teamlid die wij zoeken? Stuur je CV en motivatie naar contact@hindostaansenqueer.nl. Ook voor vragen of toelichtingen kun je gerust een mailtje sturen. Ben je benieuwd naar de huidige bestuursleden? Klik hier voor een artikel over hen.

Team Hindostaans & Queer

Vacature Bestuurslid Public relations en Outreach bij Hindostaans & Queer

We zijn op zoek naar iemand die bestuurslid Public Relations en Outreach in het bestuur van Hindostaans & Queer wil worden. Iemand die de stichting kan vertegenwoordigen en goede communicatieve vaardigheden heeft.

Verder is het belangrijk dat jij achter de visie en missie van de stichting staat en die weet uit te dragen naar de achterban en externen. Ook kan je op strategisch vlak en op lange termijn denken.
De functie is voor minimaal een jaar, daarna kun je aanblijven of het stokje overdragen.

Wat houdt de functie van bestuurslid Public Relations en Outreach in?

  • Jij werkt de missie en visie van Hindostaans & Queer uit op Public Relations en Outreach door bijvoorbeeld PR-, lobby- en communicatieplannen op te stellen om de zichtbaarheid van de stichting vergroten en de integratie van H&Q binnen de Hindostaanse gemeenschap te bevorderen
  • Jij onderhoudt en beheert contacten met de organisaties, de achterban en andere samenwerkingspartners en faciliteert samenwerkingen met organisaties
  • Jij vertegenwoordigt H&Q o.a. in de media
  • Jij stelt de persberichten op
  • Je bent onderdeel van het bestuur en draagt tijdens de maandelijkse vergaderingen bij
  • Je stuurt (nog op te richten) commissies en werkgroepen aan en werkt nauw samen met de commissaris communicatie
  • Je besteedt gemiddeld vier uur per week aan deze functie

Wat kun je van H&Q verwachten?

  • Een bijdrage leveren aan de missie en visie van Hindostaans & Queer:
    Visie
    Hindostaans & Queer streeft naar een wereld waar Hindostaanse queer mensen vertegenwoordigd zijn en in vrijheid de veelzijdigheid van hun identiteit claimen en vieren.
    Missie
    Bevorderen van acceptatie, emancipatie en representatie van Hindostaanse queer mensen. Dit doet Hindostaans & Queer vanuit intersectionaliteit en solidariteit naar andere gemarginaliseerde groepen.
  • Meedenken met het beleid van Hindostaans & Queer
  • Werken in een gezellig team
  • Uitbreiding van je Hindostaanse queer netwerk en netwerk van andere organisaties
  • Een mooie uitbreiding van je CV qua competenties op samenwerking, stakeholdermanagement en het opstellen van beleid en plannen

Voor deze functie moet je een geldige VOG (verklaring omtrent goed gedrag) kunnen overleggen.

We nodigen alle geïnteresseerden in deze functie uit om te solliciteren, met name trans en Islamitische mensen.

Ben jij het bestuurslid Public Relations en Outreach die wij zoeken? Stuur je CV en motivatie naar contact@hindostaansenqueer.nl. Ook voor vragen of toelichtingen kun je gerust een mailtje sturen. Ben je benieuwd naar de huidige bestuursleden? Klik hier voor een artikel over hen.

Team Hindostaans & Queer

Vacature Bestuurslid evenementen bij Hindostaans & Queer

We zijn op zoek naar iemand die de functie van bestuurslid evenementen wil uitoefenen. Iemand die goed is in projectmanagement en goed kan samenwerken. Verder zijn punctualiteit, goede communicatie en een gebalanceerd verantwoordelijkheidsgevoel eigenschappen die wij graag bij deze functie zien.

Verder is het belangrijk dat jij achter de visie en missie van de stichting staat en die weet uit te dragen naar de achterban en externen. Ook kan je op strategisch vlak en op lange termijn denken.
De functie is voor minimaal een jaar, daarna kun je aanblijven of het stokje overdragen.

Wat houdt de functie van bestuurslid evenementen in?

  • Jij stelt met het bestuur en vrijwilligers een evenementenkalender op die in lijn is met de missie en visie van H&Q en verdeeld en monitort de verantwoordelijkheid van de verschillende evenementen
  • Jij overziet de acquisitie en begroting voor de evenementen en werkt hiervoor nauw samen met de penningmeester
  • Jij overziet evenementen die een samenwerking zijn met andere organisaties
  • Jij organiseert zelf ook evenementen in lijn met de activiteitenkalender
  • Jij bewaakt de missie en visie van H&Q binnen de evenementen van H&Q
  • Je bent onderdeel van het bestuur en draagt tijdens de maandelijkse vergaderingen bij
  • Je stuurt (nog op te richten) commissies en werkgroepen aan
  • Je besteedt gemiddeld vier uur per week aan deze functie

Wat kun je van H&Q verwachten?

  • Een bijdrage leveren aan de missie en visie van Hindostaans & Queer:
    Visie
    Hindostaans & Queer streeft naar een wereld waar Hindostaanse queer mensen vertegenwoordigd zijn en in vrijheid de veelzijdigheid van hun identiteit claimen en vieren.
    Missie
    Bevorderen van acceptatie, emancipatie en representatie van Hindostaanse queer mensen. Dit doet Hindostaans & Queer vanuit intersectionaliteit en solidariteit naar andere gemarginaliseerde groepen.
  • Meedenken met het beleid van Hindostaans & Queer
  • Werken in een gezellig team
  • Uitbreiding van je Hindostaanse queer netwerk en netwerk van andere organisaties
  • Een mooie uitbreiding van je CV qua competenties op samenwerking, organisatievaardigheden en het opstellen van beleid en plannen

Voor deze functie moet je een geldige VOG (verklaring omtrent goed gedrag) kunnen overleggen.

We nodigen alle geïnteresseerden in deze functie uit om te solliciteren, met name trans en Islamitische mensen.

Ben jij het bestuurslid evenementen die wij zoeken? Stuur je CV en motivatie naar contact@hindostaansenqueer.nl. Ook voor vragen of toelichtingen kun je gerust een mailtje sturen. Ben je benieuwd naar de huidige bestuursleden? Klik hier voor een artikel over hen.

Team Hindostaans&Queer