Auteur: Hindostaans & Queer

Kun je jezelf introduceren en iets vertellen over je identiteit?

‘Ik ben trans non-binair, wat voor mij betekent dat ik me niet identificeer als man of vrouw. Wat ik precies ben, weet ik niet zo goed, maar in ieder geval val ik buiten de traditionele hokjes. Ik ben 32 jaar oud, partner van David, en ouder en baba van Ravi, die 2,5 jaar oud is. Mijn voornaamwoorden die/diens. Ik heb tweeënhalf jaar in Den Haag gewoond en werk er nog steeds. Mijn favoriete plek in Den Haag is het strand, vooral Scheveningen en Kijkduin, waar ik vaak ging wandelen om mijn hoofd leeg te maken en te genieten van de rust en de zee. Den Haag heeft echt een speciale plek in mijn hart.

Hoe ervaar jij vreugde als Hindostaan en queer persoon?

‘Mijn vreugde, of “queer joy,” komt vooral voort uit de manier waarop ik rituelen en mijn verbinding met mijn voorouders in mijn leven integreer. Het ouderschap is een groot deel van mijn vreugde. Ik heb het geluk gehad mijn eigen kind te dragen en dat is iets waar ik dagelijks vreugde uit haal. Daarnaast voel ik me heel verbonden met mijn Hindostaanse roots en probeer ik deze tradities door te geven aan mijn kind’.

Hoe ben je in contact gekomen met je Hindostaanse roots?

‘Hoewel ik christelijk ben opgevoed, ben ik na mijn coming-out heel erg op zoek gegaan naar mijn Hindostaanse identiteit. Het vieren van Hindoeïstische feestdagen zoals Diwali en Holi is nu belangrijk voor me. Ook ben ik meer in de spirituele kant van mijn Hindostaanse achtergrond gedoken, vooral in het eren van mijn voorouders. Dit helpt me om een diepere verbinding met mijn afkomst te voelen’.

Kun je een specifiek moment benoemen waarin je vreugde ervaarde door je Hindostaanse rituelen?

‘Tijdens mijn zwangerschap hebben we een vruchtbaarheidsritueel gedaan omdat ik niet zwanger werd. We schreven brieven aan onze voorouders en aan de ziel die nog moest komen. Eén brief verbrandden we en de andere gaven we mee aan de zee. Het was een manier om mijn Hindostaanse tradities te verweven in ons leven en om de steun van onze voorouders te vragen’.

Hoe hebben de uitdagingen die je hebt overwonnen bijgedragen aan je gevoel van vreugde?

‘De grootste vreugde vind ik in het feit dat alles waar ik doorheen ben gegaan, nu iets positiefs kan brengen voor de volgende generatie. Ik deel mijn leven grotendeels via Instagram, zodat anderen kunnen zien dat het mogelijk is om jezelf te zijn. Ook heb ik rechtszaken gevoerd, zoals voor het krijgen van een ‘X’ in het paspoort, om de weg te banen voor anderen. Dat geeft me veel vreugde, vooral wanneer ik hoor dat ik anderen heb kunnen helpen’.

Wat zou je aan anderen in de Hindostaanse en queer gemeenschap willen meegeven?

‘Ik zou zeggen, ga op zoek naar waar je vandaan komt en hoe je dat een plek kunt geven in je leven. Het is ook belangrijk om een gemeenschap te vinden en verbinding te maken met anderen die dezelfde reis maken als jij. Je kunt veel leren van degenen die verder zijn, en zelf ook anderen helpen’.

Kun je iets vertellen over je werk en hoe je daar een verschil maakt?

‘Ik werk als beleidsadviseur diversiteit en inclusie bij het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport. Op de werkvloer probeer ik heel erg een space te maken die inclusief is voor iedereen en ook dat zelf uit te dragen. We werken bijvoorbeeld aan een meerjarenplan om ervoor te zorgen dat ook LHBTQ+ en cultureel diverse personen kunnen doorstromen naar hogere functies’.

Wil je nog iets toevoegen?

‘Ik wil vooral benadrukken hoe belangrijk het is om te weten waar je vandaan komt en hoe je dat een plek kunt geven in je leven. Het is iets moois om de lijn van je voorouders door te zetten, of dat nu met kinderen is of op een andere manier. Daarnaast zou ik zeggen, zoek een community waar je je verbonden voelt. Je kunt je optrekken aan mensen die verder zijn dan jij, en zelf ook anderen helpen om zich aan jou op te trekken. Dat geeft niet alleen hen, maar ook jou heel veel vreugde. In mijn werk probeer ik ook altijd een veilige ruimte te creëren voor anderen, zodat iedereen zich gezien en gehoord voelt. Dat is iets wat ik iedereen zou willen meegeven: creëer safe spaces waar je kunt, voor jezelf en voor anderen.

Afsluiting

Ryan’s verhaal laat zien hoe belangrijk het is om trouw te blijven aan jezelf en je wortels te omarmen. Door diens ervaringen en inzichten te delen, inspireert die anderen in de Hindostaanse en queer gemeenschap om ook hun eigen pad te vinden, vreugde te ontdekken in hun unieke reis, en veilige ruimtes te creëren waar iedereen zichzelf kan zijn.

Interview afgenomen door: Ashwin Ramadhin

Kun je je zelf kort voorstellen?

Mijn naam is Lionel Jokhoe (hij/hem). Ik ben 73  jaar en gepensioneerd. Ik heb 38 jaar bij Parnassia gewerkt, wat vroeger RIAGG heette. Later heb ik daarnaast mijn eigen praktijk gehad als psychotherapeut. De belangrijkste mensen in mijn leven zijn mijn partner Bert met wie ik 47 jaar samen leef, mijn broer en mijn zussen. Dat zijn de mensen waar ik mij direct mee verbonden voel. Mijn beide ouders zijn helaas al overleden. Ik was in 1980 een van de eerste mensen die met zwarte homo’s aan de slag is gegaan. Daarbij ben ik de mede oprichter van de SUHO, de eerste zwarte homo organisatie in Nederland en Europa. SUHO staat voor Surinaamse Homofielen Vereniging.


Kun je een specifiek moment of ervaring delen waarin je je bijzonder vreugdevol voelde als iemand die zowel Hindoestaans als queer is?

Twee jaar geleden ben ik naar een voorlichtingsbijeenkomst geweest, die werd georganiseerd door stichting VOBIS, met als thema queerness. Aan het eind van de bijeenkomst werd ik door de voorzitter naar voren geroepen. Het overviel mij even, want ik had nog nooit in mijn leven mijn coming-out verhaal verteld aan zo een groep van bijna 40 Hindostanen. Aan het eind van mijn verhaal kreeg ik een staande ovatie van het publiek. Op een bepaalde manier heeft die ervaring mij gesterkt. De reacties van de mensen uit het publiek die dag, heeft mij zoveel vreugde gebracht. Ik voelde dat we als Hindostaanse gemeenschap vooruit gaan. Als ik over dat moment praat krijg ik nog steeds kippenvel.

Wat zijn de belangrijkste bronnen van vreugde in je leven als Hindoestaans en queer persoon?

De oprichting van stichting Hindostaans & Queer is een grote bron van vreugde in mijn leven. Ik heb mijzelf altijd zoveel mogelijk gedistantieerd van mijn Hindostaanse identiteit, omdat ik er, door de vijandige vooroordelen en houding vanuit de cultuur en religies, bang voor was. Stichting Hindostaans & Queer laat zien dat er vooruitgang is en dat er aandacht is op een manier waarvan ik denk: dat had ik ook wel willen doen. Ik ben trots op het werk dat jullie doen!

Hoe draagt de gemeenschap bij aan jouw gevoel van vreugde en acceptatie van je Hindoestaanse en queer identiteit?

Ik heb behoorlijk wat afstand genomen van mijn Hindostaanse identiteit. Doordat ik heb gekozen om homo te zijn in Nederland, ben ik een stukje beroofd van mijn Surinaams – Hindostaanse identiteit. Dat maakt het voor mij lastig om weer een stap terug te doen, om te kijken wat ik mis. Ik voel mij nu heel gelukkig, zonder dat te moeten ophangen aan een stukje identiteit. Ik voel mij een wereldburger, ik ben wie ik ben BASTA! Gelukkig zijn er positieve ontwikkelingen binnen de Hindostaanse cultuur en religies te bespeuren, bijvoorbeeld de filmindustrie en internet.

Wat zou je anderen in de Hindoestaanse en queer gemeenschap adviseren over het vinden van vreugde en vervulling in hun leven?

Binnen de Hindostaanse cultuur was er eeuwen geleden veel meer bekend over queerness en met name gender. Die informatie en kennis moeten we koesteren en misschien wat meer naar voren brengen. Door kolonialisme zijn deze elementen uit onze eigen cultuur weg gemoffeld. Het brengt mij vreugde dat jullie hier op de website informatie over delen. Mijn advies voor de jeugd is: probeer meer samen te werken en te verbinden met andere queer organisaties van kleur. Het is goed dat iedereen zijn eigen identiteit heeft en dat daar aandacht voor is, maar uiteindelijk hebben we hetzelfde doel. Daarom spreek ik van ‘mensualiteit’ en ‘mensueel-zijn’ en van LHH(van hetero)BTIQ enz om de totaliteit van de gelijkwaardigheid te benadrukken!


Het project Humans of H&Q is mogelijk door het Queer emancipatiefonds Den Haag, daarom zijn wij erg benieuwd wat jou binding is met Den Haag

Ik heb altijd in Den Haag gewoond en gewerkt. Momenteel woon ik in Rijswijk, dat is een aangrenzende gemeente van Den Haag.

Interview afgenomen door Wedica Premchand

Als hoofdredacteur bij stichting Hindostaans & Queer coördineer je de redactie. Je stippelt samen met de redactieleden de koers uit en stemt nauw af met het bestuur. Je organiseert meetings, helpt redactieleden met mogelijke obstakels en levert daarnaast zelf ook een redactionele bijdrage bijvoorbeeld door middel van het schrijven van artikelen, afnemen van interviews of maken van video’s.  Het redactiebeleid is afgestemd op de visie, missie en doelstellingen van stichting Hindostaans & Queer te vinden op www.hindostaansenqueer.nl/missie.

Welke kwaliteiten zoeken wij in een hoofdredacteur?

Wij zijn op zoek naar iemand met verantwoordelijkheidsgevoel, die het overzicht weet te bewaren en goed kan samenwerken. Goede communicatieve en schriftelijke vaardigheden zijn eigenschappen die wij graag bij deze functie zien. Verder weet je de visie, missie en doelstellingen van de stichting te vertalen naar content die interessant is voor de achterban van de stichting. Je kan op lange termijn denken en bent creatief.

De functie is voor minimaal een jaar, daarna kun je aanblijven of het stokje overdragen. De functie is vrijwillig.

Wat houdt de functie van hoofdredacteur in?

• Jij coördineert de redactie en bent eindverantwoordelijk;
• Jij zet samen met de redactieleden het redactiebeleid uit voor het komende jaar;
• In het uitzetten van het redactiebeleid weet je oog te houden voor de visie, missie en doelstellingen van de stichting
• Jij organiseert (drie) maandelijks een vergadering met de redactie;
• Jij helpt de redactieleden bij mogelijke obstakels;
• Jij weet de redactie de motiveren en enthousiasmeren;
• Jij onderhoud nauw contact met het bestuur en neemt maandelijks deel aan bestuursvergaderingen

Wat kun je van H&Q verwachten?

• Werken in een gezellig team
• Uitbreiding van je (Hindostaanse queer) netwerk en netwerk van andere organisaties
• Een mooie uitbreiding van je CV

Voor deze functie moet je een geldige VOG (verklaring omtrent goed gedrag) kunnen overleggen.

Ben jij de hoofdredacteur die wij zoeken? Stuur je CV en motivatie naar contact@hindostaansenqueer.nl

Zou je jezelf kunnen voorstellen?

Ik ben Tilottema, 27 jaar. Ik kom uit Zwijndrecht en ben geboren in Den Haag. Ik ben graag creatief bezig, lekker buiten in de natuur, maar houd ook erg van lekker niks doen in het leven, gewoon even de tijd nemen voor mezelf om te rusten. Ik ben graag met mensen bezig, ookal waardeer ik mijn eigen space. Ik heb tekenles gegeven; los van kunst vind ik lesgeven namelijk heel leuk. Ik vind de leeftijdsgroep kinderen heel leuk maar het ligt ook aan wat voor les je geeft. Momenteel geef ik taalles aan statushouders en ik merk dat ik de interacties enorm leuk vind.

Mijn queer zijn definiëren vind ik best lastig; ik denk dat ik mijzelf heel vaak eerst label als pan, maar nu zeg ik vaak gewoon queer omdat dat meer fluïde kan zijn. Voor mezelf maakt het niet echt veel uit; ik zeg soms ook gewoon tegen mensen dat ik bi ben, dan heb ik zoiets van: dan hoef ik ook niet uit te leggen wat pan is. Op die manier identificeer ik me dus meer met queer zijn.

Wat betekent het voor jou om én Hindostaans én queer te zijn?

Ik heb dat altijd als twee losse onderdelen van mijn leven gezien, maar het voelt ook wel vanzelfsprekend omdat ik het gevoel heb dat ik gewoon mezelf ben. Het voelt alsof die twee termen niet altijd samen gaan, maar het zijn wel twee onderdelen uit mijn leven die ik enorm kan waarderen; ik houd heel erg van de Hindostaanse cultuur en ben heel blij dat ik hier mezelf kan zijn.”

“Ik denk dat de twee werelden wel samen kunnen gaan. De Hindostaanse cultuur voelt als een verrijking van mijn leven en queer zijn ook. Ik merk dat ik niet meer op een bepaalde manier hoef te zijn; er is gewoon zoveel ruimte om jezelf te kunnen zijn. Ik moet toegeven dat ik nog zoekende ben, ik ben ook weer niet zo van: ik ben er helemaal uit hoe dit allemaal samen gaat. Maar voor nu voelt het alsof de twee werelden niet botsen en een fijn onderdeel van mijn leven vormen. Vroeger botsten ze bijvoorbeeld wel; het familiale aspect ervan zoals uit de kast komen.

Heb jij uitdagingen gekend gerelateerd aan je identiteit als Hindostaans en queer persoon die je vervolgens overwonnen hebt?

De realisatie dat niet iedereen je zal accepteren gaf mij kracht en zelfvertrouwen om wel achter mezelf te staan. Ik heb dat als persoon sowieso wel lastig gevonden: achter mezelf staan zoals ik ben. Op een gegeven moment leerde ik dat ik er niks aan kan doen als andere mensen niet achter mij staan. Het heeft me geholpen om blij te leren zijn met wie ik ben. Anderen kunnen daar anders naar kijken, maarja.

Hoe draagt de (Hindostaanse of queer) gemeenschap bij aan jouw gevoel van vreugde en acceptatie van jouw identiteit?

Toen ik naar de kunstacademie ging had ik voor het eerst echt dat ik in een groep met queer mensen was en dat voelde als een community voor mij. Ik kon toen veel meer van mijzelf laten zien. Ik denk dat het ook een beetje aansluit op wat ik eerder zei: dat je daardoor veel meer zelfacceptatie ervaart; veel meer van jezelf durft te laten zien. Het is wel fijn als je mensen hebt die op een bepaalde manier hetzelfde zijn als jij. Ik ontmoette daar ook andere mensen van kleur die dezelfde struggles ervaarden en ik merkte dat je aan elkaar kon relateren.

Wat voor advies zou je anderen geven in de Hindostaanse queer gemeenschap over het vinden van vreugde en vervulling in deze identiteit?

Wat voor mij het meeste hielp was meer van mezelf durven laten zien. Ik kan me voorstellen dat dat pas gebeurt wanneer je in een veilige omgeving komt, dus misschien is het vinden van zo een omgeving al heel fijn, maar vooral ook dat stukje zelfacceptatie. Ik heb soms ook het gevoel dat dat naarmate je ouder wordt komt – het kan door verschillende levensfases komen. Maar ik denk voor mij, in deze identiteit, dat het zeker wel zelfacceptatie is dat nodig was. De eerste reacties waren niet de fijnste maar ik denk dat, omdat ik achter mezelf wilde blijven staan, ik niet in conflict kwam met mezelf. Ik vond meer vervulling. Ik denk eigenlijk dat ik daarvoor best ongelukkig was en altijd zo in conflict was met mezelf. Het geeft vervulling als je op een bepaalde manier gewoon relaxter in het leven kan staan en meer jezelf kan zijn, al is dat in simpele interacties.

Het project Humans of H&Q is mogelijk door het Queer emancipatiefonds Den Haag, daarom zijn wij erg benieuwd wat jou binding is met Den Haag

Ik heb alleen in mijn eerste levensjaar in Den Haag gewoond, maar bijna 70 procent van mijn familie woont in Den Haag. Als ik naar Den Haag kom is het altijd voor familie.

Interview afgenomen door Maithili Bansie

Zou je jezelf kunnen voorstellen?
Hi, leuk dat jullie dit interview met mij willen afnemen. Mijn naam is Raashmie Manna (zij/haar) en ik ben 26 jaar oud. Ik identificeer mij als queer, omdat ik het niet fijn vind om mezelf in een “hokje” te plaatsen. Mijn identiteit is oneindig en ik blijf me dagelijks ontwikkelen. Ik ben geboren en getogen in Den Haag, waarbij ik veel heb meegekregen van de Hindostaanse gemeenschap. Vanuit huis uit ben ik ook opgegroeid met het Hindoeïstische geloof. Daarnaast kan ik met trots zeggen dat ik al meer dan vijf jaar vegetariër ben! In het dagelijks leven ben ik accountant. En in mijn vrije tijd vind ik het leuk om te hardlopen, zwemmen, een natuurwandeling te maken, musea te bezoeken en gedichten te schrijven. 

Kun je een specifiek moment of ervaring delen waarin je je vreugdevol voelde als Hindostaanse queer persoon?
Dit vind ik een hele leuke en relevante vraag. Vanuit huis uit ben ik traditioneel opgevoed. Een van mijn grootste dromen is om met iemand middels Hindoeïstische huwelijksceremonie de liefde te verbinden. Toen ik aan mijn familie vertelde dat ik dit voor me zag met een queer persoon, wat ook daadwerkelijk te realiseren is, voelde het heel vreugdevol om dit met hen te delen. De liefde die je voor een ander kan voelen is voor mij niet gebonden aan hoe iemand zich identificeert!

Wat zijn de belangrijkste bronnen van vreugde in je leven als Hindostaans en queer persoon?
Wat ik persoonlijk zelf belangrijk vind, is verbinding met andere mensen. Je kan altijd iets van een ander leren! Door in gesprek te gaan met andere Hindostaanse queer personen verbreed je niet alleen je sociale kring en kennis, maar kan het ook zijn dat je iets te weten komt over jezelf. Activiteiten zoals de Pride March zorgen ervoor dat we zichtbaar zijn en die connectie kunnen aangaan. Het openstaan voor verschillende ervaringen en perspectieven zorgt ervoor dat iedereen gehoord word. Dit geeft mij vreugde in het leven, omdat ik saamhorigheid en liefde verspreiden enorm belangrijk vind.”

Wat zou je anderen in de Hindostaanse Queer gemeenschap adviseren over het vinden van vreugde?
Vreugde is iets heel persoonlijks. Iedereen heeft te maken met demons en onzekerheden. Soms weet je zelf nog niet wie je bent en waar je naartoe wilt. Dit is helemaal niet erg. Leer te accepteren dat er niet altijd één weg is. Zodra jij liefdevol met jezelf omgaat en je onzekerheden accepteert, dan zal het leven vol zitten met verassingen. Liefde zit niet alleen in jezelf, maar ook in alles om je heen. Probeer open te staan hiervoor en het leven zal vanzelf een stukje lichter aanvoelen!

Het project Humans of H&Q is mogelijk door het Queer emancipatiefonds Den Haag, daarom zijn wij erg benieuwd wat jou binding is met Den Haag
Mijn binding met Den Haag bestaat uit meerdere aspecten. Enerzijds kan ik Den Haag niet achter me laten, omdat mijn familieleden er wonen. Zij zijn een stukje thuis voor mij. Anderzijds ben ik gevormd door het kleine stadje Den Haag. Er zullen vast andere plekken zijn in Nederland waar je meer wordt uitgedaagd (al is dit natuurlijk heel persoonlijk), maar voor mij is Den Haag de plek waar ik heb geleerd mezelf te verdedigen en ook heb geleerd muziek te spelen. Als klein meisje heb ik zelfs op Bollywood dansles gezeten met mijn nichtje. Door dit soort plekken en de mensen die er wonen en komen zal ik voor eeuwig verbonden zijn met Den Haag.

Interview afgenomen door Wedica Premchand