Fazle Shairmahomed

Foto: Kevitajunior.com

Kan je jezelf voorstellen?
Ik ben Fazle en ben 35 jaar oud, opgegroeid in de Transvaal, Den Haag. Lange tijd heb ik geweigerd om mijzelf te framen binnen in een kader van iets dat ik ben. Daarom vind ik het beter om te formuleren wat ik doe. Ik vind het heel interessant in onze taal dat we aan elkaar vragen: wat doe je eigenlijk in het leven? En dat het antwoord dan automatisch begint met ‘ik ben’. Ik ben in wording, dat is wat ik ben. Ik ben in een constant proces van coming-out en ik verbind graag mensen. Ik versterk graag communities. Healing, kunst, en dans komen voor mij allemaal samen in mijn dagelijkse leven, en ik maak voornamelijk dekoloniserende rituelen waarin ik alle zintuigen activeer.  

Wie zijn de belangrijkste mensen in jouw leven?
Mijn voorouders, omdat ze zowel mijn connectie zijn met het heden, verleden en de toekomst. Ik besef mij ook dat ik een voorouder zal zijn, dat mijn daden ook gevolgen hebben voor de generaties na mij, en hetgeen ik met mij meedraag ook toebehoort aan anderen. We zijn allemaal onlosmakelijk verbonden met elkaar. Ik heb geen specifieke namen van mensen die belangrijk voor mij zijn. Ik vind het ook belangrijk om de connectie te maken met datgene wat niet altijd tastbaar is en hetgeen dat we niet altijd hoeven te weten of niet kunnen weten.


Hoe oud was je toen je uit de kast kwam?
Ik was 21 toen ik uit de kast kwam. Vanaf mijn twaalfde was ik al bewust bezig met mijn seksualiteit. Dus vanaf mijn twaalfde tot mijn eenentwintigste is het een heel proces geweest om uit de kast te komen. Een ander belangrijk gegeven is dat er vanaf mijn twaalfde thuis veel geweld was, met name vanuit mijn vader naar mijn moeder toe. Als twaalfjarige was mijn manier van omgaan met die situatie, om niet meer te spreken met mijn ouders. Deze stilte heb ik aangeleerd, en op vele manieren kwam dit terug in mijn opvoeding, en bij anderen in de familie. Ik deed dat vanwege het geweld om mijzelf te beschermen. Mijn coming out was dus heel lastig, want hoe ga je uit de kast komen bij mensen waar je niet mee praat en waar je al jaren niks mee hebt gedeeld? Ik besloot daarom om mijn familie een brief te schrijven van vijf pagina’s. Die brief ging vooral over dat ik geen moslim meer ben, gelukkig realiseerde ik mij later dat de islam mij nooit heeft verlaten. Het was toen noodzakelijk voor mij om te breken met alle verwachtingen die de familie van mij had, bijvoorbeeld dat ik een imam zou worden. In de laatste alinea van de brief sloot ik af door te vertellen dat ik vanaf mijn twaalfde bezig was met de gedachte dat ik homo ben. De brief heb ik eerst naar mijn moeder en zusje gestuurd.


Hoe reageerde jouw familie op je coming-out?
Ik ben binnen de Hindostaanse Ahmadiyya moslim gemeenschap opgegroeid, en mijn familie heeft meerdere moskeeën opgericht. Ik was ervan overtuigd dat mijn familie mij zou afwijzen en verstoten en ik was er helemaal klaar voor. Sterker nog: ik wilde zelfs verstoten worden, want dat was mijn excuus om  te breken met mijn familie en cultuur. Ik was heel erg klaar met alles wat Hindostaans was. Ik voelde mij nooit gehoord in het geweld dat ik bespreekbaar wilde maken bij mijn Hindostaanse vrienden, terwijl ik ervan overtuigd was dat ook zij thuis geweld mee maakten, net als velen anderen in de wijk waar ik opgroeide.

De reactie van mijn moeder op mijn brief was in eerste instantie heel accepterend. Ze zei: ‘je bent mijn zoon en ik zal altijd van je houden’. Wel vroeg ze zich af waarom ik het met de rest van de familie moest delen. Ik had begrepen dat mijn zusje moest huilen toen ze de brief las. Mijn moeder en zusje zeiden dat ze na het lezen van mijn brief dingen beter konden begrijpen. Indirect verwezen ze volgens mij naar mijn stilte. Op dat moment voelde ik mij heel erg onbegrepen. Ik sprak namelijk niet met ze, omdat ik niet accepteerde wie zij waren als mensen en hoe zij functioneerden.

Vervolgens heeft mijn vader de brief gelezen, waarop mijn moeder hem een ultimatum heeft gegeven dat als hij mij niet zou accepteren ze van hem zou gaan scheiden. In die tijd deed dat mij pijn, omdat ik als kind vond dat zij allang al van elkaar moesten scheiden. Tenslotte werd de brief met de rest van de familie gedeeld. Er waren enkele neven en tantes die zeiden dat ze mij accepteerden zoals ik ben. Een oom, die ook voorzitter van de moskee was, reageerde per mail. Hij schreef dat homoseksualiteit alleen tot stand komt door verkrachting, mishandeling, in een gevangenis of in het leger. Er was geen sprake van deze vreselijke vormen van geweld, maar er was wel geweld in ons huis naar mijn moeder, waar werkelijk niemand zich ooit over had uitgesproken of ons vragen over had gesteld. Dus dat deed pijn, en voelde erg hypocriet. In de mail nodigde mijn oom mij ook uit om in de moskee een gesprek te voeren over mijn brief. De mail van mijn oom was echt een klap, maar omdat hij toentertijd een van de mensen was waar ik het meest tegen op keek, ben ik op die uitnodiging in gegaan. Tijdens dat gesprek begon mijn oom mij de vijf zuilen van de Islam uit te leggen, dat is dus de basis van de Islam. Dat voelde beledigend, want op dat moment studeerde ik Arabisch op de universiteit en Islam was mijn minor. In de moskee was ik ook een van de gerespecteerde jongeren, die veel kennis had van de Islam. Na dit gesprek was het respect dat ik voor deze oom had niet veel meer over. Verder was er een tante, de vrouw van mijn moeders broertje, die op een familiefeest naar mij toe is gekomen. Ze zei: ‘Fazle we zullen je altijd accepteren omdat je ons neefje bent, maar je toekomstige partner is niet welkom over de vloer’. Na dit gesprek is de band tussen mij en mijn familie in een versneld proces verslechterd. Als ik familieleden nu toevallig ergens tegen kom, is de relatie in principe wel vriendelijk, maar afstandelijk.

Sinds enkele jaren heb ik meer contact met mijn Nani, maar ik heb nog nooit aan haar verteld dat ik queer ben. Misschien komt dat nog. Via haar verandert de band met enkele familieleden wel. Ze komen ook kijken naar de dekoloniserende rituelen die ik maak, en dat voelt als een vorm van healing. Ik heb denk ik met mijn dans en kunst een diepere manier gevonden om de stilte te breken,  een verhaal te vertellen over wie ik ben en wie wij zijn, en wie wij kunnen zijn. Er zijn ook enkele tantes en nichtjes komen kijken naar UNRAVEL, een theaterstuk gemaakt door Anysha Bharos en Nazrina Rodjan, in samenwerking met Sarnamihuis, en welke we hebben uitgevoerd op 145 jaar migratie van Surinaams-Hindostanen naar Nederland. In dat stuk speelde ik de vader van een dochter die uit de kast kwam, en het was heel bijzonder om de acceptatie van LHBTQIAP+ binnen de Surinaams-Hindostaanse gemeenschap op die manier bespreekbaar te maken.

Ik merk dat ik nog steeds moeite heb om familie meer toe te laten in mijn leven, maar ik ben mij wel bewust van de afstand die ik zelf creëer vanuit zelfbescherming, en vermoeidheid om het verdriet en pijn van anderen te dragen.

Hoe heeft jouw queer identiteit jouw leven gevormd?
Toen ik mij voor het eerst bewust werd van mijn proces van coming out, kwam ik uit de kast als homo. Inmiddels gebruik ik die term niet meer, maar identificeer ik mij als queer. Queerness gaat over veel meer dan alleen mijn seksuele geaardheid. Het gaat over mijn genderidentiteit, seksualiteit, en de manieren waarop verbind met mensen middels liefde. Ik gebruik de term ook in context van: ik heb een queer familie, ik heb een queerdom (kingdom), ik heb een queer community, en ik verbind mij specifiek met queer moslims. Het is veel breder.  

Welke problemen denk je dat specifiek zijn voor Hindoestaanse queer mensen tov queer mensen met een andere etnische achtergrond?
Ik denk dat het diep geworteld is in een vraagstuk over onze koloniale geschiedenis, waar we vandaan komen en hoe geweld en stilte een hele belangrijke rol hebben gespeeld in de manier waarop wij onszelf vandaag de dag manifesteren. Dat uit zich bijvoorbeeld in de hoge cijfers van zelfmoord en verslavingen binnen onze gemeenschap in het algemeen. Stilzwijgen is ook weer verbonden met de Hindostaanse queer identiteit. Ik denk dat het een behoorlijke uitdaging is voor Hindostaanse queers om dat te doorbreken, maar we worden steeds meer zichtbaar en zoeken steeds meer verbinding met elkaar.

Welke overeenkomsten zie jij tussen queer Hindostanen en queer mensen van andere etnische achtergronden?
Coming out is vooral geworteld in een strijd voor liefde, maar als ik praat over mijn coming out, dan kan ik dat verhaal nooit vertellen zonder te praten over de strijd rondom de stilte en het geweld in mijn familie. Dat is denk ik ook herkenbaar voor anderen queers van kleur, en queer mensen in algemeen. Het feit dat queer zijn een issue is en dat we een concept hebben als coming out toont voor mij hoeveel geweld er is aan gedaan op onze vrijheid. Ik ben ervan overtuigt dat coming out veel meer te maken heeft met je wordingsproces als mens. Coming out als queer is één ding, maar queer mensen weten dat er zoveel andere lagen openen op het moment dat je besluit om uit de kast te komen. Ik wens dat we in deze eeuw het proces van coming out als concept gaan verbreden, zodat we kunnen omarmen dat ook mensen die zich niet identificeren als queer, een proces van coming out hebben. Queer mensen en misschien ook veel specifieker queer mensen van kleur, hebben een bepaalde kracht in zich waarmee deuren kunnen worden geopend voor alles en iedereen. Maar het is echt tijd dat iedereen verantwoordelijkheid neemt voor een individuel en gezamenlijk proces van coming out.


Waar heb je als Hindoestaanse queer behoefte aan?
Meer verbinding en community building met Surinaamse-Hindostanen, Desi’s, Indo-Carribeans, South- Asians en Queer indentures. Door herkenning en erkenning kunnen we tot healing komen.

Welk advies zou je de jongere versie van Fazle geven (de Fazle van ongeveer 10 jaar oud)?
Je hoeft niet de hele wereld op je schouders te dragen en je hoeft je niet verantwoordelijk te voelen voor al hetgeen wat er gebeurd.


Sommige mensen kiezen ervoor om nooit uit de kast te komen. Wat zou je tegen deze mensen willen zeggen?
Wat betekent het proces van coming out voor jou persoonlijk? Ik geef de voorkeur aan de Engelse benaming, omdat daar het woord ‘coming’ in zit wat voor mij zoveel betekent als ‘in wording zijn’. In het Nederlands hebben we het over een kast. Ik heb mij nooit heel erg kunnen verhouden tot die kast. Dat hoeft niet altijd vorm te krijgen door overal en nergens aan te kondigen wie je bent, maar ik denk wel dat het nog belangrijker is om een proces aan te gaan van coming into community. Verbinden met mensen die net als jou behoefte hebben aan een veiligere ruimte, waar je kwetsbaar mag zijn, waar je jezelf kunt zijn, en alle facetten van jezelf mag omarmen, in plaats van altijd in een realiteit te moeten leven waarin je jezelf moet beperken omwille van de ander. Deze twee processen van coming into community en coming out gaan ook heel goed samen.

Workshop Therapeutisch Schrijven



In het kader van heling en traumaverwerking, bieden wij deze workshop aan voor alle leden van onze achterban.


Wat houdt de workshop in?

De ongeveer drie-uur durende workshop bestaat uit een bespreking van de vier meest effectieve schrijfstijlen, met individuele schrijfopdrachten om vertrouwd te raken met elk stijl, gevolgd door begeleide zelfreflectie.


Doelstellingen/Wat kan een deelnemer uit de workshop halen?
❖ Meer zelfvertrouwen in jezelf als een dappere en krachtige schrijver die durft in zijn/haar/hun waarheid te staan;
❖ Door middel van diepgaande reflectie na elke oefening, krijg je meer inzicht in jezelf, je behoeften, je normen en waarden, de connectie tussen het lichaam en hoofd, en je patronen;
❖ Het consistent beoefenen van de schrijfstijlen creëert meer afstand tussen jezelf en ongewenste gedachten, gevoelens of gewaarwordingen. Het helpt met acceptatie en loslaten in plaats van te vechten tegen of het vermijden van deze ongewenste gedachten, gevoelens of gewaarwordingen;
❖ Het vermogen om zo eerlijk mogelijk naar binnen én naar buiten te keren, door te leren schrijven over een situatie vanuit verschillende perspectieven. Dit zorgt voor meer compassie voor anderen en óók jezelf;
❖ Een kwetsbaar en intiem moment gedeeld met een gemarginaliseerde gemeenschap, die emotionele binding en veiligheid prioriteert in een tijd wanneer eenzaamheid en onderrepresentatie heerst
❖ Theoretische kennis en praktische oefeningen van de vier meest effectieve schrijfstijlen;
 

Voor wie is de workshop?
Alle leden van onze achterban


Wanneer vindt de workshop plaats?
Je kunt je voor een van onderstaande dagen en data inschrijven:
❖ woensdag 11 mei 2022 van 13:00-16:00 uur
❖ dinsdag 24 mei 2022 van 18:30-21:30 uur
❖ donderdag 23 juni 2022 van 18:30-21:30 uur
❖ zaterdag 16 juli 2022 van 13:00-16:00 uur
❖ zondag 7 augustus 2022 van 10:00-13:00 uur
❖ zaterdag 17 september 2022 van 10:00-13:00 uur
❖ donderdag 22 september 2022 van 10:00-13:00
❖ zondag 9 oktober 2022 van 13:00-16:00 uur
❖ vrijdag 16 december 2022 van 18:30-21:30 uur


Kosten
Deze workshop is tot stand gekomen dankzij Fonds1818, Het blauwe fonds en HAELLA en kan daarom worden aangeboden voor slechts € 10 per persoon voor een drie uur durende workshop die normaalgesproken € 75 kost!


Hoe meld je je aan?

Aanmelden kan door een mail te sturen naar hello@natasjawrites.com
Per workshop kunnen er maximaal vier mensen deelnemen. Er zijn daarom beperkte plaatsen beschikbaar. VOL=VOL. Meld je daarom snel aan!
 

Queer in het licht

Queer in het Licht is het debuut van Naomi Grant met tekeningen van Nazrina Rodjan, uitgeven door Rose Stories. Queer in het licht is een boek met maar liefst 31 verhalen en prachtige kleurrijke tekeningen, waardoor de verhalen tot leven komen. Vol inspiratie over en voor mensen, die op hun eigen manier een liefdevolle bijdrage leveren aan de wereld. Het belicht verhalen over uiteenlopende queer rolmodellen. De queer identiteiten die worden belicht  zijn openhartig en eerlijk. Jongeren die zichzelf niet als hetero of cisgender identificeren, kunnen zich in iemand herkennen. Het is een bijzonder krachtig boek, dat verschillende queer mensen hun verhaal in poëzie vorm naar voren brengt.
Zo lees je hoe bijvoorbeeld over Alok Menon, Bi van Guine, Dounia Jari, Fazle Shairmahomed & Devika Chotoe en Glenn Helberg die met hun queer identiteit de wereld hebben veranderd. Je leert een psychiater kennen, die zich als homoseksueel identificeert. Verder komen er ook twee donkere lesbische politieagenten in voor en lees je over een lesbische moslima, die samen met andere queer moslims een stichting heeft opgericht. Met hun verschillende achtergronden, kleuren en leeftijden, laten ze zien dat queer mensen overal zijn. En dat je als jonge queer persoon je dromen waar kunt maken en in feite alles kunt worden wat je wilt. Een mozaïek aan vertellingen, die je laat zien dat ook in eigen land genoeg queer rolmodellen zijn.    
Het boek is met grote zorgvuldigheid geschreven. Vanaf het begin zit je meteen in het verhaal en het leest lekker weg. Het is zeker een aanrader, vooral voor jongeren en mensen die queer zijn. Wat je seksuele- of genderidentiteit ook is, je kan alles worden wat je wil en dat is ook wat je terug vindt in Queer in het Licht. Een goed leesbaar boek, waarvan je iedere avond zo een paar hoofdstukken weg leest. Leer je dromen achterna te jagen’.  

Geschreven door Viney Akbarsing

Jason Gafar

Kan je jezelf voorstellen?
Mijn naam is Jason Gafar, ik ben 24 jaar oud en woon in Rotterdam. De belangrijkste mensen in mijn leven zijn mijn zus, moeder en een aantal van mijn beste vriendinnen. In het dagelijks leven werk ik als make-up artist. Make-up is een hobby van mij en ik ben blij dat ik van mijn hobby mijn beroep heb kunnen maken. Ik heb meegedaan aan het tv-programma ‘GlowUP’, dat te zien is op ‘Videoland’. Daarin streden tien veelbelovende make-up artiesten om verkozen te worden tot de beste. Ik ben in de eerste twee afleveringen te zien. Het was een leuke ervaring en ik heb er heel veel van geleerd.


Hoe identificeer jij je als je kijkt naar LHBTI+?
Ik identificeer mij als gay en ben sinds een jaar of zes volledig uit de kast. Eigenlijk voelde ik mij altijd al wel anders, maar ik was een jaartje of veertien toen ik er echt een naam voor had.


Hoe oud was je toen je uit de kast kwam? En hoe reageerde jouw familie erop?
Op mijn veertiende ben ik uit de kast gekomen bij mijn familie, maar dat ging niet zoals gepland. Mijn familie vond het heel moeilijk om het te accepteren. Ik ben toen weer terug de kast in gegaan, soort van terug de kast in geschrokken. Op mijn 18e was ik zo ontzettend ongelukkig. Ik moest voor mijzelf kiezen en heb toen tegen mijn familie gezegd: ‘als jullie deel willen uitmaken van mijn leven, dan zullen jullie mij moeten accepteren en achter mij moeten staan. Ik ben altijd eerst Jason, voordat ik een van mijn andere labels ben’. Het was niet makkelijk voor mij en voor mijn familie. We zijn samen in gezinstherapie geweest en we hebben heel veel met elkaar gesproken. Dat heeft geholpen. Het heeft een tijdje geduurd, maar nu kan ik mij geen betere familie voorstellen: ze staan nu 100% achter mij en alle keuzes die ik maak.

instagram: @jasongafar

Hoe heeft jouw queer-identiteit jouw leven gevormd?
Vanaf het moment dat ik voor mijzelf heb gekozen ben ik op alle fronten van mijn leven voor mezelf gaan kiezen. Dat heeft ervoor gezorgd dat ik mij nu lekker in mijn vel voel en mij comfortabel voel bij alles wat ik doe. Bijvoorbeeld de manier waarop ik mij kleed of mijn studiekeuzes, maar ook de carrièrekeuze die ik heb gemaakt. Als je kiest voor je eigen geluk, dan is dat iets wat niemand je kan afnemen.
Door mijn persoonlijke strijd, vind ik het erg belangrijk dat mensen zich veilig voelen bij mij. Ik sta altijd klaar voor mensen als ze ergens over willen praten.  Dat is namelijk iets dat ik zelf erg heb gemist in mijn leven, vooral in de periode dat ik het heel moeilijk had.
Op straat heb ik vaak meegemaakt dat ik op een vervelende manier ben nageroepen of ben uitgescholden. Ook heb ik een keertje gehad dat ik ben aangevallen door een groep jongens op straat, dat was heel naar en het tekent je.

Welke problemen denk je dat specifiek zijn voor Hindostaanse queer mensen tov queer mensen met een andere etnische achtergrond?
Binnen de Hindostaanse gemeenschap gaat het vaak om reputatie en familie eer, die niet mag worden geschonden. Ik denk dat het voor de Hindostaanse oudere generatie heel lastig is om zich daar overheen te zetten en zich te beseffen dat iemands geluk groter is dan welke reputatie dan ook. Aan de andere kant denk ik dat Hindostanen het ten opzichte van andere bevolkingsgroepen iets makkelijker hebben. Er zijn namelijk Hindostanen die openlijk queer (kunnen) zijn binnen hun familie. Dat zie je in bepaalde niet-westerse culturen in Nederland eigenlijk helemaal niet. Daar is homoseksualiteit nog altijd zwaar taboe en kan niemand openlijk queer zijn, in geen enkele familie.  Ten opzichte van die culturen aan de ene kant en de Nederlandse cultuur aan de andere kant, zitten Hindostanen een beetje in het midden qua acceptatie en openheid binnen de eigen gemeenschap.

Welke overeenkomsten zie jij tussen queer Hindostanen en queer mensen van andere etnische achtergronden?
Ik denk de struggles die te maken hebben met (acceptatie door) familie. In elke familie is er in meerdere of mindere mate sprake van non-acceptatie. De ene familie accepteert het een beetje en de andere helemaal niet. Dat verbindt ons wel heel erg met elkaar, omdat we van elkaar weten wat we meemaken. Openlijk kunnen praten over je struggles en je verhaal met elkaar delen is zo belangrijk voor je eigen verwerking en heling. Op die manier kunnen we het misschien toch ook wel makkelijker maken voor de volgende generatie die dit moet meemaken. Het is niet iets wat makkelijk opgelost is, want ook binnen de jongere generatie zijn er genoeg mensen die er geen open mindset voor hebben.

Waar heb je als Hindostaanse queer behoefte aan?
Vanuit de gemeenschap heb ik behoefte aan meer acceptatie, maar ook dat mensen het idee los laten: ‘als mijn eigen kind maar niet gay is’. Het is heel giftig om zo te denken, want waarom zou het moeten uitmaken wiens kind het is? Het is en blijft ten eerste nog steeds een mens! Ik denk dat het heel belangrijk is dat mensen dat gaan inzien en meer vanuit die gedachtegang gaan leven. Dat zal vooral veel meer positiviteit brengen binnen de gemeenschap, maar ook in mensen hun leven. Het kan iemand zo belemmeren om niet te kunnen zijn wie ze willen zijn. Je hoort genoeg verhalen over mensen die zo in de knoop zitten met zichzelf, dat ze er een einde aan willen maken. Ik persoonlijk heb daar ook mee gestruggled voordat ik uit de kast kwam.

Welk advies zou je de jongere versie van Jason geven?
Het leven is moeilijk en doet soms heel veel pijn, maar laat jezelf niet uit het veld slaan. Het wordt uiteindelijk beter. Zolang jij je omringt met mensen die jou lief hebben voor wie je bent, dan zal je er echt wel komen. Het belangrijkste waar je mee moet beginnen is van jezelf te leren houden en dingen te doen waar jij gelukkig van wordt.

Sommige mensen kiezen ervoor om nooit uit de kast te komen. Wat zou je tegen deze mensen willen zeggen?
Leef zoals jij wil leven, want het is jouw leven en je mag er wezen. Denk niet teveel na over wat mensen over je zullen denken en vinden, want mensen zullen altijd wat vinden. Als je geluk hebt zal het misschien wel meevallen, het hoeft niet altijd negatief te zijn. Belangrijkst is dat jij je hart op de juiste plek hebt zitten, dat je lief hebt en dat je er het beste van maakt. Niet alleen voor jezelf, maar ook voor de generaties die nog komen.

instagram: @jasongafar

Heb je nog aanvullingen of dingen die je zou willen zeggen?
Mensen mogen altijd naar mij toe komen of mij een berichtje sturen als ze hun hart willen luchten. Ik ben er om naar ze te luisteren. Op mijn instagram @JasonGafar benoem ik ook regelmatig dat mensen mij een berichtje mogen sturen als ze ergens mee zitten. Het komt weleens voor iemand mij benaderd. Ik probeer dan echt te luisteren en de tijd te nemen voor de persoon. Ik vind het fijn als mensen zich op hun gemak voelen bij mij en als ik een positieve impact kan hebben op iemands leven, dat doet mij goed.

Met de make-up die ik op werk doe, probeer ik ook een bijdrage te leveren. Make-up kan mensen helpen zichzelf in de spiegel te gaan zien, zoals ze zich van binnen daadwerkelijk voelen. Dat kan een positieve impact te hebben op mensen hun leven en dat is mijn streven.

Vacature PR & Communicatie bij Hindostaans & Queer

Na de geslaagde Crowdfund-actie ‘Help H&Q een stichting worden’, zijn we nu op zoek naar bestuursleden! De bestuursfuncties van voorzitter en secretaris zijn al vervuld voor het jaar 2022. We zijn nog op zoek naar een bestuurslid die de functie van PR & Communicatie functionaris wil uitoefenen. Iemand die sterk is in taal en op schrift en handig is met (sociale) media. Verder is het belangrijk dat jij de visie en missie van de stichting weet uit te dragen naar de achterban en naar externen. De functie is voor een jaar, daarna kun je aanblijven of het stokje overdragen.

Wat houdt de functie van PR & Communicatie functionaris in:

  • Zorg dragen voor promotie van evenementen van H&Q
  • Persberichten opstellen
  • Het Instagram account van H&Q beheren
  • Regelmatig nieuwe content posten op sociale media en op de website a.d.h.v. een contentkalender
  • PR- en communicatieplannen opstellen, waarmee we bestaande en nieuwe doelgroepen kunnen aanspreken
  • Handig zijn met ontwerpprogramma ‘Canva’ (of een vergelijkbaar programma)
  • De mailbox van H&Q beheren
  • Maandelijkse (online) vergaderen met de andere bestuursleden

Wat kun je van H&Q verwachten:

  • Werken in een gezellig team
  • Uitbreiding van je Hindostaanse queer netwerk
  • Meedenken met het beleid van Hindostaans&Queer
  • Een unieke kans om bij de start betrokken te zijn
  • Een mooie uitbreiding van je CV

Onze voorkeur gaat uit naar iemand die zich identificeert met een of meerdere van de volgende identiteiten: transvrouw/transman/non-binair/moslim.

Voor deze functie moet je een geldige VOG (verklaring omtrent goed gedrag) kunnen overleggen.

Ben jij de PR & Communicatie functionaris die wij zoeken? Stuur je CV en motivatie naar contact@hindostaansenqueer.nl. Ook voor vragen of toelichtingen kun je gerust een mailtje sturen.

Team Hindostaans&Queer.

Vacature algemeen bestuurslid bij Hindostaans & Queer

Na de geslaagde Crowdfund-actie ‘Help H&Q een stichting worden’, zijn we nu op zoek naar bestuursleden! De bestuursfuncties van voorzitter en secretaris zijn al vervuld voor het jaar 2022. We zijn nog op zoek naar een algemeen bestuurslid. Iemand die een ondersteunende rol aanneemt voor de overige bestuursleden en de doorslaggevende stem kan hebben tijdens beslismomenten. Belangrijk is dat je de visie en missie van de stichting weet uit te dragen naar de achterban en naar externen. De functie is voor een jaar, daarna kun je aanblijven of het stokje overdragen.

Wat houdt de functie van algemeen bestuurslid in:

  • Het bestuur informeren en adviseren over de uitvoering van de bestuurstaken
  • Reageren op signalen van de achterban
  • Relevante ontwikkelingen inbrengen tijdens bestuursvergaderingen (denk aan ontwikkelingen op het gebied van intersectionaliteit en politieke actualiteit)
  • Ondersteunen van de andere bestuursleden
  • Schakel zijn tussen het bestuur enerzijds en de achterban anderzijds
  • Bereidheid tot het vervullen van een brugfunctie tussen H&Q en relevante netwerken

Wat kun je van H&Q verwachten:

  • Werken in een gezellig team
  • Uitbreiding van je Hindostaanse queer netwerk
  • Meedenken met het beleid van Hindostaans&Queer
  • Een unieke kans om bij de start betrokken te zijn
  • Een mooie uitbreiding van je CV

Onze voorkeur gaat uit naar iemand die zich identificeert met een of meerdere van de volgende identiteiten: transvrouw/transman/non-binair/moslim.

Voor deze functie moet je een geldige VOG (verklaring omtrent goed gedrag) kunnen overleggen.

Ben jij het algemeen bestuurslid die wij zoeken? Stuur je CV en motivatie naar contact@hindostaansenqueer.nl. Ook voor vragen of toelichtingen kun je gerust een mailtje sturen.

Team Hindostaans&Queer.